Gdańsk — Cmentarz reformowany (kalwiński)

Z Wikipedii (PL)

Własnym miejscem pochówku gdańskiej gminy ewangelicko-reformowanej (kalwińskiej) był cmentarz przy kościele świętych Piotra i Pawła na Starym Przedmieściu, jej głównej świątyni. Powstał wraz z kościołem pod koniec XIV wieku jako cmentarz katolicki dla mieszkańców dzielnicy, a razem ze świątynią przeszedł w ręce protestanckie. Jako kalwiński kościół świętych Piotra i Pawła jest odnotowany od schyłku XVI wieku. Cmentarz zajmował prostokątne parcele po południowej i północnej stronie kościoła, przy wschodniej pierzei Poggenpfuhl — dzisiejszej ulicy Żabi Kruk — od której oddzielał go mur z bramami. W 1807 roku uznano go za przepełniony, a następnie zamknięto; archeolog prowadzący tu badania w 2018 roku podał, że cmentarz wokół kościoła działał do lat trzydziestych XIX wieku. W sierpniu i wrześniu 2018 roku, podczas ratowniczych badań archeologicznych przy układaniu kanalizacji wzdłuż północnej ściany korpusu nawowego, pośrodku dzisiejszego Zaułka Ormiańskiego odsłonięto około dwustu pochówków w kilku warstwach. Na cmentarzu stała też szkoła parafialna świętego Piotra. Pastor Erwin Pritzel w dziejach gminy z 1940 roku pisze, że nowy budynek szkoły z 1564 roku wzniesiono na cmentarzu w miejscu późniejszej szkoły powszechnej, z wejściem od Pumpengasse, a w 1640 roku zbudowano następny, z kamiennym portalem z postaciami patronów kościoła, Piotra i Pawła. Gdy w drugiej połowie XIX wieku w miejscu starej szkoły parafialnej stanęła na cmentarzu szkoła powszechna, portal ten umieszczono …