Gdańsk — Kościół przy Szpitalu Świętego Ducha

Z Wikipedii (PL)

Kościół Świętego Ducha przy ulicy Grobla IV 8 na Głównym Mieście wyrósł ze średniowiecznego szpitala. Gotycka kaplica szpitalna powstała w czternastym wieku — karta ewidencyjna datuje ją na 1357 rok — a z czasem dostawiono do niej większą świątynię, w której dawna kaplica została prezbiterium. 📌 Przejście szpitala w ręce miasta ma datę: 23 kwietnia 1382 roku wielki mistrz Winrich von Kniprode oddał radzie Gdańska i jej następcom szpital Świętego Ducha, „leżący wewnątrz muru”, ze wszystkim, co doń wówczas należało i należeć miało później, poza miastem i w mieście, na wieczne zarządzanie. Kiedy w połowie siedemnastego wieku, po 1647 roku, rozebrano stary szpital, kościół stał się budowlą wolnostojącą, a arkady łączące go z zabudowaniami szpitalnymi zamurowano. Od 1557 roku była to świątynia luterańska; wnętrza odnowiono w latach 1780–1782. W dziewiętnastym wieku przeszła w ręce staroluteran, którzy odrzucili pruską unię kościołów ewangelickich z 1817 roku i pozostali osobną wspólnotą wyznaniową. Ksiądz Jakub Fankidejski zapisał, że przy szpitalu był osobny proboszcz, którego wyznaczał komtur gdański, a gdy patronat przejęło miasto, prepozytura wcześnie przeszła w ręce ewangelickie; pierwszym duchownym ewangelickim był tu w 1552 roku Marcin Ortscheid. Wyposażenie przepadło w czasie drugiej wojny światowej. 🟡 Dzisiejsze przeznaczenie budowli źródła podają sprzecznie: według jednego kościołowi nie przywrócono po wojnie funkcji sakralnej i mieści dziś szatnię oraz salę gimnastycz…