Gdańsk - Stare Przedmieście — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz świętego Piotra i Pawła (St. Petri- und Pauli-Kirchhof) powstał w 1819 roku przy dzisiejszej ulicy 3 Maja 10 w Gdańsku, po zachodniej stronie dawnej Promenady, jako część zespołu cmentarzy u podnóża Grodziska. Był nekropolią parafialną kościoła świętego Piotra i Pawła na Starym Przedmieściu; korzystała z niego również parafia kościoła świętej Trójcy. Sama parafia była stara i dobrze udokumentowana: w spisie ksiąg kościelnych Prus Zachodnich, który Bär ogłosił w 1908 roku, jej chrzty i śluby zaczynają się w 1573 roku (chrzty z lukami w latach 1612–1648), pogrzeby w 1659 — początkowo w formie księgi kamiennej — komunikanci w 1654, konfirmacje w 1820, a w 1813 roku weszła w nią gdańska gmina francuska, prowadząca własne metryki od 1701 roku i zasilająca zbór reformowany. Miejsc pochówku miała ta parafia więcej niż jedno: John Muhl poświadcza, że cmentarz powyżej Raduni, przy kościele Zbawiciela, nazywano „nowym cmentarzem świętych Piotra i Pawła”, zanim w 1657 roku przyjął nazwę od Zbawiciela. Nekropolia przy Promenadzie zajmowała działkę o powierzchni około 0,24 ha, na planie nieregularnego czworokąta zbliżonego do kwadratu, ze ściętym narożnikiem południowo-wschodnim — tam przypuszczalnie stała główna brama. Granica południowa biegła wzdłuż Okularów Steinbocka (Steinbocksbrill), wschodnia przylegała bezpośrednio do dzisiejszej ulicy 3 Maja, a od północy sąsiadem był cmentarz świętej Katarzyny. Chowano tu do 1945 roku. Cmentarz zamknięto 24 listopada 1946 roku i zlik…