Gdańsk-Długie Ogrody — cmentarz ewangelicki przy kościele świętej Barbary

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz przykościelny ewangelickiej parafii świętej Barbary na Długich Ogrodach (*Danzig-Langgarten*) był mały i zamknięto go około 1800 roku. Obok założono wtedy cmentarz ewangelicki o powierzchni około 0,5 hektara. Przestał on przyjmować pochówki po otwarciu w 1869 roku nowej nekropolii w rejonie dzisiejszych ulic Zakopiańskiej i Bema, a urzędowo zamknięto go po 1945 roku. Kaplica świętej Barbary z przynależnym do niej szpitalem stała na Długich Ogrodach już w 1387 roku; dochody zapisał jej burmistrz Johann Wallrobe. W 1456 roku podniesiono ją do rangi kościoła parafialnego, a po Reformacji, od 1557 roku, była świątynią luterańską i pozostała nią do 1945 roku (katolicka ponownie od 1959). Parafia była wielka: liczyła osiem tysięcy dusz w mieście i cztery tysiące poza nim, a przy niej prowadzono dwa cmentarze — ten przy samym kościele świętej Barbary i drugi w Stogach. Parafii nie oszczędziły wojny. W 1806 roku w kościele świętej Barbary urządzono magazyn słomy, w czasie oblężenia 1807 roku lazaret wojskowy, a po wkroczeniu Francuzów magazyn furażu — przepadły wtedy chrzcielnica i ołtarz, a nabożeństwa odprawiano częściowo w budynku szpitalnym, częściowo na przyległym dziedzińcu. Do służby Bożej świątynia wróciła dopiero w 1814 roku. W rejestrze zabytków województwa pomorskiego figuruje sam kościół przy ulicy Długie Ogrody 19, wpisany 22 marca 1994 roku pod numerem A-1446. Gminna ewidencja zabytków miasta Gdańska ujmuje ponadto dawny dom parafialny gminy ewangelickiej św…