Po Trójcy Świętej · tydzień 23 · kolor: zielony
Zniszczony / zamknięty
1946
Czy aktywny dziś
Nie / zniszczony / nieużywany
Powiat
Gdańsk M.
Typ
Cmentarz
Denominacja
mennonicka

Z Wikipedii (PL)

Ewangelicka nekropolia u stóp Biskupiej Górki leżała w rejonie dawnych ulic Schwarzes Meer, Bischofsgasse i Salvatorgasse — dziś ulic Na Stoku i Salwator, na Zaroślaku. Powstała w pierwszej połowie XVII wieku, po zarazie, i związana była z ewangelickim, luterańskim kościołem Zbawiciela; stąd niemieckie nazwy Neuer Kirchhof i St. Salvator-Kirchhof. Na ewangelickim cmentarzu parafii Zbawiciela od przełomu XVII i XVIII wieku chowano także mennonitów — najpierw w kwaterach południowych, zwanych Mennoniten-Kirchhof, potem w północnych, zwanych St. Johannis-Kirchhof, bo pochówki mennonici musieli zgłaszać w kościele świętego Jana. Hermann Gottlieb Mannhardt w dziejach gdańskiej gminy mennonickiej z 1919 roku pisze, że gdańscy mennonici własnych cmentarzy nie mieli: chowali zmarłych na cmentarzach ewangelickich, gmina flamandzka najczęściej na cmentarzu Zbawiciela, który w 1816 roku, gdy gmina kupowała obok, przy Czarnym Morzu, grunt pod swój kościół, lud nazywał już cmentarzem mennonickim. Duchowni mennoniccy nie mogli przemawiać na cmentarzach miejskich, dlatego nabożeństwa żałobne odprawiano w domach. Organy kościoła mennonickiego, liczące 31 głosów, zbudowano tak duże, by ich dźwięk dochodził do pobliskiego starego cmentarza Zbawiciela, na którym spoczywali zmarli gminy. John Muhl zanotował, że stary cmentarz kościoła Zbawiciela, położony powyżej Raduni, nazwano „Salvatorkirchhof” po raz pierwszy w 1657 roku, a wcześniej mówiono o nim zawsze „nowy cmentarz świętych Piotra i Paw…

Źródła zewnętrzne

Połączone źródła: koscioly_json

Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.

Wpisz słowo lub temat, który Cię interesuje: