Gdańsk - Główne Miasto — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Przy luterańskim kościele świętego Jana Chrzciciela i świętego Jana Apostoła na Głównym Mieście (Rechtstadt) leżał cmentarz przykościelny — Kirchhof — między ulicami Świętojańską i Minogi, dawnymi Johannisgasse i Neunaugengasse. Powstał wraz z kościołem w XIV wieku: budowę właściwej świątyni rozpoczęto około 1370 roku, 28 stycznia 1456 roku uzyskała ona rangę kościoła parafialnego północnej części Głównego Miasta, a w 1465 roku zakończono przesklepianie wnętrza. Cmentarz zajmował około 0,1 ha na długim, wąskim pasie przy północnej ścianie kościoła; od zachodu, od ulicy Minogi, zamykał go mur z bramą, druga brama znajdowała się przy prezbiterium, od ulicy Świętojańskiej. Na początku XVIII wieku wzniesiono kaplicę cmentarną, przylegającą od zachodu do nawy północnej. W 1807 roku cmentarz uznano za przepełniony. Był katolicki, a od 1559 roku — odkąd przy kościele stanął pierwszy pastor ewangelicki — aż do 1945 roku luterański. Sam kościół ocalał: w sierpniu 1945 roku przejął go polski Kościół ewangelicki, w 1960 roku przekazano go miastu, w 1991 roku rzymskokatolickiej diecezji gdańskiej, a w 1995 roku użyczono Nadbałtyckiemu Centrum Kultury. Obiekt figuruje w ewidencji zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa jako cmentarz wyznaniowy przykościelny z XIV wieku, przy ulicy Straganiarskiej; do rejestru zabytków nie jest wpisany. Nie należy go mylić ze St. Johannis-Kirchhof u podnóża Biskupiej Górki ani ze Zjednoczonym Cmentarzem kościołów świętego Jana, świętego Bartłomieja ora…