Gdańsk - Wrzeszcz — cmentarz (mennonickie)

Z Wikipedii (PL)

Po północno-wschodniej stronie Wielkiej Alei (Große Allee, dziś aleja Zwycięstwa) we Wrzeszczu leżał zespół cmentarzy protestanckich, po niemiecku Vereinigte Kirchhöfe von St. Bartholomäi, St. Johannes, St. Petri und Pauli. Była to wspólna nekropolia trzech gdańskich parafii: luterańskich świętego Jana i świętego Bartłomieja oraz ewangelicko-reformowanej (kalwińskiej) świętych Piotra i Pawła, której kościół był głównym kościołem gdańskich kalwinów w latach 1590–1945; przylegał do niej cmentarz mennonitów. Wszystkie trzy sięgały głęboko wstecz: według spisu ksiąg kościelnych, który Bär ogłosił w 1908 roku, metryki świętego Jana zaczynają się w 1602 roku, świętego Bartłomieja w 1669 (a w jego zakrystii wisiały dwie tablice z roczną liczbą komunikantów od 1590 roku), świętych Piotra i Pawła w 1573; do tej ostatniej, jedynego zboru reformowanego wśród nich, weszła w 1813 roku gdańska gmina francuska. Założenie z lat 1867–1869 zajmowało około 8,75 ha i miało charakterystyczne centralne rondo alejek. Około 1890 roku Harnoch zapisał przy parafii świętego Jana, że cmentarz w mieście jest już przepełniony, a poza miastem parafia ma cmentarz o powierzchni 34 mórg — licząc morgę pruską po 0,2553 ha, daje to około 8,7 ha. ⚠ Zdanie Harnocha urywa się w naszym odczycie, więc nie da się rozstrzygnąć, czy mowa o całym założeniu zjednoczonym, czy o udziale samej parafii świętego Jana. Administracyjnie należało do Gdańska (Danzig, Prusy Zachodnie, po 1920 roku Wolne Miasto Gdańsk). Pochówków …