Gdańsk - Krakowiec — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Krakowiec (po niemiecku Krakau) był wsią rolniczo-rybacką, którą 1 kwietnia 1914 roku, jeszcze w czasach pruskich, włączono w granice Gdańska; Wolne Miasto Gdańsk powstało sześć lat później. Wcześniej wieś należała pod względem kościelnym do dwóch odległych ośrodków: wykaz gmin do spisu z 1885 roku wpisuje Krakau — dwudziestą ósmą gminę wiejską powiatu Danziger Niederung, między Klein Zünder a Krampitz — do parafii ewangelickiej w Bohnsack, dzisiejszym Sobieszewie, a katolików do gdańskiej Kaplicy Królewskiej; mieszkańców liczono wtedy 457, w tym 221 mężczyzn i 236 kobiet. Dla tamtejszej ludności protestanckiej założono w latach trzydziestych XX wieku cmentarz ewangelicki (po niemiecku Evangelischer Friedhof in Krakau) przy ulicy Kępnej, po jej północnej stronie, u zalesionych wydm nadmorskich. Rozplanowano go na nieregularnym wieloboku o pierwotnej powierzchni 0,96 ha, z aleją centralną biegnącą od bramy w południowej granicy działki do kaplicy przy granicy północnej. Kamień węgielny pod ewangelicką kaplicę cmentarną położono 6 września 1937 roku, a budowę ukończono w 1938. W 1945 roku kaplica uległa zniszczeniu. Odbudowaną poświęcono w 1948 roku jako rzymskokatolicki kościół Najświętszego Imienia Maryi, do dziś parafialny. Sam cmentarz od 1957 roku rozbudowywano ku wschodowi, do około 1,50 ha. Oficjalnie zamknięto go w 1979 roku, mimo to pochówki odbywają się nadal. 🟡 Liczby pochowanych nie udało się ustalić: spis ksiąg metrykalnych Bära nie zna osobnego hasła dla Krakowc…