Gdańsk - Siedlce — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Ewangelicki cmentarz świętej Barbary (St. Barbara-Kirchhof) na gdańskich Siedlcach założono w 1869 roku jako nekropolię parafii ewangelickiej przy kościele świętej Barbary na Długich Ogrodach; poświęcono go 2 grudnia 1869 roku. Parafia macierzysta była ewangelicka od czasów Reformacji — Bär w spisie ksiąg metrykalnych z 1908 roku podaje jej chrzty od 1573 roku, śluby od 1567 i księgę zmarłych prowadzoną od 1816. Cmentarz urządzono daleko od kościoła, na przedmieściu, które własnej wspólnoty ewangelickiej jeszcze nie miało: Siedlce spłonęły doszczętnie w 1813 roku, w 1814 połączono je komunalnie z Gdańskiem, a umowa o wymianie terytoriów z 31 lipca 1834 roku przyznała je miastu ostatecznie; osobne księgi parafialne zaczęto tu prowadzić dopiero w latach 1892–1895, a ewangelicki kościół Zbawiciela (Heilandskirche) stanął w 1901 roku. 🔴 Powierzchnię źródła podają rozbieżnie — 3,99 ha oraz 1,69 ha; różnica pozostaje nierozstrzygnięta. Cmentarz leżał między dzisiejszymi ulicami Powstańców Warszawskich, Bema, Zakopiańską, Pankiewicza i Legnicką, na terenie lekko wznoszącym się ku północy i uformowanym w tarasy. Był ogrodzony, a trzy aleje podłużne i cztery poprzeczne dzieliły go na kwatery. 31 października 1925 roku stanęła przy nim dzwonnica z dzwonem odlanym w 1626 roku. Od 1945 roku cmentarz był nieczynny; zamknięto go formalnie 10 kwietnia 1964 roku, po czym uległ dewastacji. Dziś teren zajmuje park z zachowanym drzewostanem pocmentarnym, a w 2007 roku władze Gdańska ufundowa…