Gdańsk — kościół św. Jakuba (Stare Miasto)

Z Wikipedii (PL)

Przy dzisiejszej ulicy Łagiewniki na gdańskim Starym Mieście — dawnym Schüsseldamm — stoi kościół, który przez większość swoich dziejów był świątynią szpitalną gildii szyprów. Kaplicę pod wezwaniem świętego Jakuba Większego, świętego Krzysztofa i świętej Katarzyny poświęcono 18 marca 1415 roku; po pożarze wywołanym przez husytów w 1433 roku wzniesiono nowy kościół i rekonsekrowano go 22 maja 1437 roku. 📌 Przed Reformacją odprawiano tu nabożeństwa dla Polaków, a przy kościele bywało zazwyczaj pięciu księży — tak zapisał ksiądz Jakub Fankidejski. Po 1556 roku, gdy świątynię objęli luteranie, ta cecha nie zniknęła: kazania nadal głoszono także po polsku, a przy tym jako w jednym z pierwszych kościołów w Gdańsku udzielano tu komunii pod dwiema postaciami. Pierwszym duchownym ewangelickim był Jan Domsen. 📌 Nie była to placówka pierwszorzędna, ale prowadziła do wyższych. Johannes Brosius z Chociebuża, immatrykulowany w Wittenberdze w 1549 roku i przez pewien czas nauczyciel gdańskiego gimnazjum, objął urząd przy świętym Jakubie w 1580 roku, a cztery lata później przeszedł na diakonię przy świętej Katarzynie, gdzie zmarł w 1596 roku. Kościół szpitalny bywał więc szczeblem w karierze duchownego, nie jej kresem. Jako kościół ewangelicki pełnił funkcje szpitalne, od 1709 roku bez prawa chrztów i ślubów. Wybuch Baszty Prochowej w 1815 roku pozbawił go funkcji sakralnych; od 1817 roku mieściła się tu Biblioteka Miejska i Szkoła Nawigacyjna, później Izba Rzemieślnicza. Drugą wojnę świa…