Gdańsk-Stare Miasto — cmentarz ewangelicki przy kościele św. Katarzyny

Z Wikipedii (PL)

Przy kościele świętej Katarzyny na Starym Mieście w Gdańsku grzebano zmarłych od końca XII wieku, czyli od czasu budowy świątyni. Nekropolia zajmowała najpierw trójkątny teren przy Kanale Raduni, po północnej stronie kościoła, przy dzisiejszej ulicy Podmłyńskiej (Kleine Mühlengasse). W późniejszym okresie zajmowała prostokątną działkę po południowej stronie kościoła, przy dzisiejszej ulicy Katarzynki. Użytkowano ją w 1807 roku, choć uchodziła wtedy za przepełnioną; sama nazwa St. Katharinen-Kirchhof utrwaliła się na początku XX wieku. Do dziś zostały dwie bramy cmentarne: północna przy ulicy Podmłyńskiej oraz zrekonstruowana od ulicy Katarzynki. W 1953 roku pierwowzór bramy od ulicy Katarzynki, pochodzący z 1654 roku, zniszczył szczyt prezbiterium powalony przez wichurę. Według George’a Cuny’ego portal prowadzący na wewnętrzny cmentarz miał w polu szczytu płaskorzeźbę świętej Katarzyny, obok datę 1654, a we fryzie napis „Schaw an dein Ziel und Ende, O Mensch zu Gott dich wend” (spójrz na swój cel i kres, człowieku, zwróć się do Boga); nad wejściem w murze cmentarnym od strony Professorengasse widniał napis „Veracht O Mensch die eitelkeit / Betrachte deine Sterblichkeit / Das ist der weg zur seeligkeit” (gardź, człowieku, marnością, rozważaj swoją śmiertelność — to droga do zbawienia) z datą 1656. Samego cmentarza nie ma. Erich Keyser w studium o zasiedleniu Starego Miasta z 1921 roku pisze, że od Kogelzipfel (Burggrafenstraße) oddzielała cmentarz świętej Katarzyny przegroda p…