Miłocin — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Miłocin, po niemiecku *Herzberg*, leży na Żuławach Gdańskich — w części zwanej Żuławami Steblewskimi. Przed 1945 rokiem wieś należała do powiatu Danziger Niederung: do 1920 roku w prowincji Prusy Zachodnie (rejencja gdańska), w latach 1920–1939 w Wolnym Mieście Gdańsku, a w latach 1939–1945 w Reichsgau Danzig-Westpreußen. Gdy pruscy urzędnicy spisywali ludność 1 grudnia 1885 roku, naliczyli tu 358 osób: 241 ewangelików i 117 katolików, a rubryki pozostałych wyznań zostawili puste. Ewangelicy mieli własną świątynię we wsi, ale parafialnie podlegali Trutenau, dzisiejszym Trutnowom; katolicy należeli do parafii w Giemlicach. Kościół przeszedł do ewangelików w czasach Reformacji, i to nie w pojedynkę: ksiądz Jakub Fankidejski wymienia „kościół w Herzberg” w grupie świątyń dawnego dekanatu steblewskiego, nad którymi prawo patronatu wykonywał magistrat gdański — ten sam patronat notuje jeszcze w 1890 roku Harnoch przy parafii Trutenau i Herzberg. Liczyła ona wtedy 571 dusz; w ciągu roku ochrzczono w niej 34 dzieci, pobłogosławiono pięć małżeństw, do komunii przystąpiło 229 osób, a pogrzebów odprawiono 32. Zachowane księgi tej parafii sięgają, według wykazu Bära z 1908 roku, roku 1661 dla chrztów i ślubów oraz 1674 dla pogrzebów; wpisano w nie także relację o wojnie 1807 roku i o powodzi z 1829. Sam kościół w Miłocinie był niewielki — ewangelicki, luterański, później unijny, wzniesiony w XVI wieku w konstrukcji szachulcowej. Rozebrano go po wojnie, w 1954 roku; do tego samego roku…