Miłocin — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz przykościelny w Miłocinie ma 0,03 hektara i leży pośrodku wsi, około 40 metrów na południe od szosy z Wocław do Cedrów Wielkich, na północny zachód od domu numer 8. Obok fundamentów rozebranego kościoła stoi kilka nagrobków w formie stel oraz pomnik żołnierzy niemieckich poległych w pierwszej wojnie światowej; są tu też tablice informacyjne. Nieopodal, w środkowej części wsi, stoi także olęderski dom podcieniowy z 1731 roku. W 2021 roku mieszkały w Miłocinie 253 osoby. Miłocin, po niemiecku Herzberg, leży na Żuławach Gdańskich, dawniej zwanych też Żuławami Steblewskimi. Przed 1945 rokiem wieś należała do powiatu Danziger Niederung: do 1920 roku w prowincji Prusy Zachodnie (rejencja gdańska), w latach 1920–1939 w Wolnym Mieście Gdańsku, a w latach 1939–1945 w okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie (Reichsgau Danzig-Westpreußen). Architekt Viktor Zirkwitz objął Miłocin badaniami terenowymi prowadzonymi głównie w latach 1928–1933. W jego pracy znalazły się rysunki pomiarowe kościoła, zestawienie chorągiewek i zdjęcie lotnicze układu wsi, oglądanego od zachodu. Tekst spisał w 1933 roku, a częściowy druk ukazał się w Gdańsku w 1940 roku. ⚠ Wstęp zapowiada, że rysunki i rekonstrukcje mają być „kolejnym dowodem, że sporny dawniej obszar Gdańska od zawsze kryje w sobie czysto niemiecką twórczość kulturalną”. Kościół w Miłocinie był niewielki i szachulcowy, z wieżą tej samej konstrukcji, dwoma dzwonami i małymi organami. Chorągiewka z dachu nosiła datę 1593, a chorągiewka z …