Biebrowo — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Biebrowo — po niemiecku Bebbrow, a w zapisie z 1523 roku Bebberow — było wsią i majątkiem ziemskim (Rittergut) w gminie Choczewo, leżącym do 1945 roku w Kreis Lauenburg i. Pom., w rejencji koszalińskiej prowincji Pomorze. W spisie z 1898 roku figuruje wśród obwodów dworskich powiatu, pod pozycją 66. Urząd stanu cywilnego i okręg urzędowy miało w Sasinie (Sassin), a sąd w Lęborku. Majątek przechodził z rąk do rąk i jego panowie liczyli się w powiecie: von Somnitz, dziedziczny podkomorzy (Erbkämmerer) na Bebbrowie, Jackowie i Uhlingen, sprawował od 16 czerwca 1794 do 23 września 1800 roku urząd landrata wspólnego powiatu lęborsko-bytowskiego. Wieś miała tylko cmentarz, a do kościoła chodziło się dalej. W dawnym wykazie szlacheckich wsi ziemi lęborskiej, przedrukowanym przez Cramera, Bebberow należy do parafii w Osiekach (Ossekische Kirche). Pod koniec dziewiętnastego wieku powstał bliżej nowy ośrodek: w Ciekocinie (Zackenzin) od 1888 roku pracował wikariusz, a w 1903 roku erygowano samodzielną parafię, obejmującą Schlaischow, Sasino, Biebrowo, Kurowo oraz Choczewko z Osiekami. Katolicy podlegali parafii w Żarnowcu (Zarnowitz). 🟡 Liczbę mieszkańców źródła podają rozmaicie: około 65 według Meyersa z czasu około 1900 roku, w innych zapisach do 92. Franz Tetzner w książce o Słowińcach i Kaszubach lęborskich z 1899 roku wymienił Biebrowo wśród wsi nadmorskiego pasa, w których mowa słowiańska zachowała się jeszcze — jak pisał — w słabych resztkach; obok niemieckiego „Bebbrow” zapi…