Choczewo — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Choczewo — po niemiecku Chottschow, a od 1937/38 roku Gotendorf — leżało przed 1945 rokiem w powiecie lęborskim (Kreis Lauenburg i. Pom.), w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze. Własnego kościoła ani kaplicy ewangelickiej wieś nie miała: należała do parafii ewangelickiej w Osiekach Lęborskich (Kirchspiel Ossecken), tam też miała urząd stanu cywilnego i siedzibę okręgu urzędowego. Nekropolia, położona na lekkim wzniesieniu za dzisiejszym kościołem parafialnym Matki Bożej Królowej Polski, służyła do 1945 roku. Pierwsza pewna wiadomość o wsi to przywilej z 1348 roku, którym Jeschko („Schwinzken Sohn”, jak podaje Schultz) otrzymał Czoczecsschow i Streczow — 47 i 30 włók — na prawie magdeburskim w miejsce dotychczasowego polskiego. W 1784 roku Choczewo leżało trzy mile na północ-północny wschód od Lęborka, nad jeziorem noszącym nazwę wsi; do wsi należała połowa jeziora. Obok folwarku mieszkali trzej gospodarze, sześciu zagrodników i nauczyciel; była kuźnia i karczma — razem 41 dymów. W okolicy rósł las bukowy, dębowy i sosnowy. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku zapisał osobno gminę wiejską Chottschow, w której mieszkało 150 ewangelików, 8 katolików i 3 Żydów, oraz obwód dworski Chottschow ze 199 ewangelikami i 5 katolikami. Katolicy podlegali parafii w Lęborku. W swojej historii powiatu lęborskiego Franz Schultz naliczył w gminie wiejskiej 255 mieszkańców, a w obwodzie dworskim o powierzchni 711 hektarów — 237. Po wojnie teren cmentarza zniwelowano. W czerwcu 1957 ro…