Zolnica ( Dąbrowa Brzezińska ) — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Zolnica — po niemiecku Sollnitz, razem z przysiółkiem Klein Sollnitz — jest osadą koło Dąbrowy Brzezińskiej (Damerow) w dzisiejszej gminie Łęczyce. Przed 1945 rokiem należała do gminy wiejskiej Wysokie (Hohenfelde) w obwodzie urzędowym Schweslin, w powiecie lęborskim (Kreis Lauenburg in Pommern), a więc w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze — nie w Prusach Zachodnich, do których bywa mylnie zaliczana. Była to osada niewielka: w 1905 roku mieszkało w niej 28 osób. Miejscowi ewangelicy podlegali parafii w Brzeźnie Lęborskim (Bresin), gdzie stał kościół parafialny; katolicy należeli do Lęborka. W samej Zolnicy nie było ani kościoła, ani kaplicy — pozostawał cmentarz, zwyczajna wiejska nekropolia. Kiedy go założono, nie zostało ustalone. Cmentarz zamknięto w 1945 roku. Dziś jest zdewastowany; zachowały się fragmenty kamiennego muru, aleja dojazdowa oraz rozbite tumby i betonowe płyty — tak opisuje go dokumentacja terenowa M. Drzewieckiego. *Źródło: M. Drzewiecki, „Cmentarze Ziemi Lęborskiej”.*