Kębłowo — cmentarz ewangelicki
Kamlau
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- wejherowski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Cmentarz w Kębłowie leży w lesie, poza zabudowaniami wsi, na działce 714. Wojewódzka ewidencja zabytków wymienia go pod pozycją 9 wykazu gminy Luzino i nazywa reliktem cmentarza ewangelickiego dawnych właścicieli majątku. Stoi na nim kamień z kaszubskim napisem „Cerpisko”. Dziś jest niemal zatarty. Datowania ani powierzchni ewidencja nie podaje. Kębłowo, po niemiecku Kamlau, było majątkiem szlacheckim w powiecie Neustadt in Westpreußen; dziś leży w powiecie wejherowskim, w gminie Luzino. Wieś wzmiankowano w 1354 roku. W drugiej połowie XVI wieku Atlas historyczny Prus Królewskich notuje Kębłowo jako wieś szlachecką w powiecie puckim i w parafii luzińskiej, z własnym młynem. Rejestr poboru królewskiego z 1570 roku — oba wpisy wydawca utożsamia z Kębłowem — notuje pod nazwą Kamelaw, w parafii luzińskiej, sześć zrzebi, czyli działów gruntu, od których podatek zapłacił szlachcic Michał Lubocki. W dopisku z 1571 roku, pod nazwą Kamelow i w parafii Góra, rejestr notuje 18 zrzebi, z których połowę — razem z dziedzicznym kołem młyńskim i karczmą — opodatkował szlachcic Jan Lubocki. Wykaz wsi parafii Luzino w zbiorze wizytacji archidiakonatu pomorskiego zastał Kębłowo jako wyłączną własność panów Lubockich, a mieszkających w nim czternastu chłopów tak ubogich, że nie płacili mesznego — korca żyta i tyleż owsa — do którego byli zobowiązani. Datowanie tego zapisu jest niepewne: Franz Schultz odnosi go do wiadomości kościelnych z około 1600 roku, wydawca zbioru zaś wywodzi całą tę parti…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen, spis powszechny z 1 XII 1885, Kreis Neustadt — źródło drukowane
- Gemeindelexikon für die Regierungsbezirke Allenstein, Danzig, Marienwerder, Posen, Bromberg und Oppeln, Heft II: Regierungsbezirk Danzig, Berlin 1912 (spis powszechny z 1 XII 1910) — źródło drukowane
- Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. XI: Województwo pomorskie, Główny Urząd Statystyczny, Warszawa 1926 (spis z 30 IX 1921) — źródło drukowane
- „Uebersicht der Bestandtheile und Verzeichniss aller Ortschaften des Danziger Regierungs-Bezirkes”, Danzig 1820 — spis urzędowy
- M. Bär, „Der Adel und der adlige Grundbesitz in Polnisch-Preußen zur Zeit der preußischen Besitzergreifung”, Leipzig 1911, nr 1499 (s. 170) — źródło drukowane
- Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 176–177, pozycja 154 — źródło drukowane
- „Atlas historyczny Polski. Prusy Królewskie w drugiej połowie XVI wieku. Suplement”, red. T. Panecki, M. Słoń, cz. II: Komentarz. Indeksy, Warszawa 2021 — źródło drukowane
- S. Ramułt, „Statystyka ludności kaszubskiej”, Kraków 1899 — źródło drukowane
- „Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym”, t. XI: Prusy Królewskie, cz. I, wyd. I. T. Baranowski, Źródła Dziejowe t. XXIII, Warszawa 1911 — źródło drukowane
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 38 — źródło drukowane
- F. Schultz, „Geschichte der Kreise Neustadt und Putzig”, Danzig 1907, s. 448–449 — źródło drukowane
- Gminny Program Opieki nad Zabytkami Gminy Luzino na lata 2026–2029, uchwała nr XXX/259/2026 Rady Gminy Luzino z dnia 28 września 2026 r., Dz. Urz. Woj. Pom. 2026, poz. 3902, s. 87–88 — program opieki nad zabytkami
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.