Sasino — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Sasino, po niemiecku Sassin, leżało przed 1945 rokiem w powiecie lęborskim (Kreis Lauenburg i. Pom.), w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze. Wieś ma metrykę średniowieczną: sprawozdanie wizytacyjne z 1437 roku wymienia Sassyno wśród dóbr szlacheckich kaszubskich panów, a list lenny wystawiony w Szczecinie 3 lipca 1527 roku nadaje je rodzinie Jatzkow razem z Jackowem, Biebrowem i Zwartowem. Około 1905 roku liczyło, według Meyersa, 547 mieszkańców i miało własny urząd stanu cywilnego; dziesięć lat wcześniej, w spisie powszechnym z 2 grudnia 1895 roku, zapisano tu 210 ewangelików, 2 katolików i 7 Żydów. Friedrich Tetzner wymienił wieś pod kaszubską nazwą Sáseno wśród tych, w których przetrwały jeszcze resztki mowy słowiańskiej. Kościoła ani kaplicy ewangelickiej w samej wsi nie było — pozostawał tylko cmentarz. Ewangelicy należeli najpierw do rozległej parafii w Osiekach Lęborskich, a potem do Ciekocina (Zackenzin). 🔴 Daty tego wydzielenia podaje się rozmaicie: Schultz liczy parafię ciekocińską od 1888 roku i podaje poświęcenie kościoła 18 października 1891 roku — w tygodniu, w którym poświęcono w powiecie trzy kościoły naraz — Müller zaś zapisuje wikariat od 1888 roku i samodzielną parafię dopiero od 1903; w obiegu jest także data 1 stycznia 1909 roku i filia od 1887 roku, dla której nie wskazano źródła, oraz poświęcenie kościoła 18 listopada 1891 roku. 📌 Wikariat był miejscowy: Müller wylicza imiennie duchownych obsługujących Ciekocino od 1888 roku i wszystkich wiąże z…