Sasino — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

W źródłach nie znaleziono kościoła ani kaplicy ewangelickiej w Sasinie. Dziś przy ulicy Kościelnej działa cmentarz katolicki parafii Miłosierdzia Bożego z pomnikiem poległych w pierwszej wojnie światowej i lapidarium; wojewódzka ewidencja zabytków prowadzi go na działce 288/7 jako cmentarz ewangelicki, obecnie katolicki. W źródłach nie znaleziono datowania cmentarza; nie podają go ewidencja, spis z 1895 roku, Franz Schultz ani Ernst Müller, a karta konserwatorska z 15 listopada 1984 roku określa go jako czynny. Sasino, po niemiecku Sassin, leżało przed 1945 rokiem w powiecie lęborskim (Kreis Lauenburg i. Pom.), w rejencji koszalińskiej i prowincji Pomorze. W 1437 roku sprawozdanie wizytacyjne wymienia Sassyno wśród dóbr szlacheckich kaszubskich panów, z dwoma radłami i daniną w naturze. Najstarszą znaną tutejszą rodziną byli Jatzkowowie, których przywileje sięgały 3 lipca 1527 roku — list lenny wystawiony wówczas w Szczecinie objął, obok Jackowa, Biebrowa i Zwartowa, także Sasino; w posiadaniu rodziny wieś pozostawała w 1618 roku. Później trafiła przejściowo do Krockowów z linii osieckiej, a około 1823 roku kupił ją Rantz, który założył nowy folwark nazwany Belle-Alliance, osuszył torfowisko i przeniósł dwór do Nowego Sasina. Franz Tetzner wymienił wieś pod kaszubską nazwą Sáseno wśród tych, w których przetrwały resztki mowy słowiańskiej. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku ujął Sasino w dwóch wierszach: w gminie wiejskiej zapisano 210 ewangelików, 2 katolików i 7 osób wyz…