Chojniczki — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Chojniczki, po niemiecku Klein Konitz, leżą w gminie Chojnice. Wiejski cmentarz ewangelicki opuszczono po 1945 roku. Wojewódzka ewidencja zabytków wymienia go dla gminy Chojnice pod pozycją 29 jako dawny cmentarz ewangelicki. Wieś istniała za książąt pomorskich i rządziła się dawnym prawem polskim, dopóki w 1326 roku komtur świecki Teodoryk von Lindenhain nie nadał jej przywileju na prawie chełmińskim; w 1344 roku arcybiskup gnieźnieński Jarosław zamienił tę wieś z Krzyżakami na Gambarzów. Chojniczki miały niegdyś własną parafię, obejmującą Charzykowy, Funkemel, Buszmel, Jarcowo i Zbyniny. Proboszcz trzymał cztery włóki, a piąta włóka i dwa kawałki ziemi zwane Kawie zapisane były na utrzymanie kościoła. Drewnianą świątynię pod wezwaniem świętego Michała Archanioła, patronatu rządowego, zburzyli Krzyżacy w 1519 roku; odbudowano ją później, a po Reformacji służyli przy niej proboszczowie, z których ostatni nazywał się Jerzy Rimer. W 1617 roku arcybiskup Gembicki przyłączył kościół jako filialny do fary w Chojnicach, a w czasie drugiej wojny szwedzkiej ucierpiał on na tyle, że go nie odbudowano — „obecnie tylko cmentarz wskazuje po nim miejsce”, zapisał Słownik. W 1868 roku urzędowy podręcznik rejencji kwidzyńskiej opisywał Chojniczki jako wieś. Notował tu 39 domów mieszkalnych i 337 mieszkańców, w tym 248 ewangelików i 89 katolików. Ewangelicy i katolicy należeli do parafii w Chojnicach; miejscowość miała własny okręg szkolny. W 1880 roku *Słownik geograficzny* opisywał Chojn…