Zbeniny — cmentarz ewangelicki
Zbenin
- Powiat
- chojnicki
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelickie
Z Wikipedii (PL)
Zbeniny, po niemiecku Zbenin, leżą w gminie Chojnice, w dawnym powiecie chojnickim, przy szosie z Chojnic do Brus — dziś jest to droga wojewódzka numer 235. Były to dobra rycerskie z leśniczówką, o obszarze 527 hektarów: 376 roli ornej, 33 łąk i 108 lasu. Wielki mistrz Winrich von Kniprode nadał je w 1357 roku Szczepanowi, Jakubowi, Jaśkowi, Maciejowi z Ornety oraz chojnickim mieszczanom Jakubowi Rutkenowi i Jakubowi Landmeisterowi, z jeziorem Ostrowitem, za dwie służby w lekkiej zbroi i pomoc przy budowlach; ponieważ gleba była tu pośledniejsza, płużne wyznaczono niskie — po dwa korce owsa od włóki czynszowej. W 1419 roku Otto ze Zbenin i jego sześciu braci zapisali część lasu nad jeziorem Ostrowickiem augustianom w Chojnicach. Według pruskich ksiąg hipotecznych Zbeniny należały do Jana Chryzostoma Czapskiego, od 1723 roku do jego syna Adama, a od 1752 roku do Michała Drogosława Skórzewskiego i jego żony Ludwiki z Czapskich; w wykazie wasali z 1774 roku figurują wśród dóbr 62-letniego Michała Skórzewskiego, generała polskiego w stanie spoczynku. W 1868 roku urzędowy podręcznik rejencji kwidzyńskiej opisywał *Zbenin* jako majątek rycerski. Notował tu pięć domów mieszkalnych i 89 mieszkańców, w tym 78 ewangelików i 11 katolików. Ewangelicy i katolicy należeli do parafii w Chojnicach; dzieci należały do okręgu szkolnego *Groß Kladau*. Pod koniec XIX wieku dziedzicem był Adolf Rieck. W 1891 roku Zbeniny należały do Adolfa Riecka, a w 1903 roku do pani Janke; areał wynosił około…
Źródła zewnętrzne
- edziennik.gdansk.uw.gov.pl — strona internetowa
- Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen, na podstawie spisu powszechnego z 1 grudnia 1885 roku, oprac. Königliches statistisches Bureau — spis urzędowy
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880–1902 — źródło drukowane
- Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. XI: Województwo pomorskie, spis z 30 IX 1921, powiat Gniew, pozycja 19 (Kursztyn: 163 mieszkańców, w tym 6 ewangelików) — źródło drukowane
- Program opieki nad zabytkami gminy Chojnice — dokument gminny
- M. Bär, „Der Adel und der adlige Grundbesitz in Polnisch-Preußen zur Zeit der preußischen Besitzergreifung”, Leipzig 1911, nr 360 (s. 15), nr 1385 (s. 134) — źródło drukowane
- „Handbuch des Grundbesitzes in Westpreussen”, Danzig 1891, s. 118 — źródło drukowane
- „Westpreussisches Güter-Adressbuch”, Stettin 1903, s. 118–119 — źródło drukowane
- „Handbuch des Grundbesitzes”, Prusy Zachodnie, 1909, s. 206 — źródło drukowane
- E. Seyfert (oprac.), „Güter-Adreßbuch für die Provinz Westpreußen” (Niekammer's Güter-Adreßbücher, t. II), wyd. 2, Leipzig 1912, s. 138–139 — źródło drukowane
- „Księga adresowa Polski (wraz z w. m. Gdańskiem) dla handlu, przemysłu, rzemiosł i rolnictwa”, Warszawa 1928, s. 1246 — źródło drukowane
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 58 — źródło drukowane
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.