Stary Młyn — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Stary Młyn to niewielka osada na Kociewiu, dziś w obrębie sołectwa Kolonia Ostrowicka w gminie Gniew, w powiecie tczewskim. Wojewódzka ewidencja zabytków wymienia tu dawny cmentarz ewangelicki pod pozycją 642. Do 1920 roku osada należała do powiatu kwidzyńskiego (Kreis Marienwerder) w rejencji kwidzyńskiej, w prowincji Prusy Zachodnie. W latach 1920–1939 leżała w granicach Drugiej Rzeczypospolitej — pierwszy spis Rzeczypospolitej wykazuje ją w powiecie gniewskim. Osada należała do rozległego obszaru dworskiego Ostrowite. Spis powszechny z 1 grudnia 1885 roku wykazał w całym obwodzie 748 mieszkańców, wśród nich 201 ewangelików, 543 katolików i czterech Żydów; ewangelicy należeli do parafii w Nowem (Neuenburg), katolicy do parafii w Pieniążkowie. Sam Stary Młyn wykazano osobno w spisie z 30 września 1921 roku jako osadę w obszarze dworskim Ostrowite: trzynaście domów mieszkalnych, 108 mieszkańców — 52 mężczyzn i 56 kobiet — w tym 103 rzymskich katolików i pięciu ewangelików; narodowość polską podało 103 osoby, niemiecką pięć. Cały obszar dworski liczył wtedy 876 mieszkańców, w tym 51 ewangelików. Dzieje Ostrowitego opisuje Słownik geograficzny: w osiemnastym wieku mieli tu Dąbscy, dziedzice dóbr wokół Czerwińska i Opalenia, okazały dwór, a kasztelan brzesko-kujawski Dąbski utrzymywał w 1765 roku kaplicę domową. W pobliskim lesie ostrowickim stała wtedy mała kaplica pustelnicza, na której budowę zezwolił konsystorz gdański. Pod koniec tego stulecia całość dóbr kupił od Dąbski…