Boroszewo — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Boroszewo, po niemiecku Groß Borroschau, leży na Kociewiu, w gminie Tczew w powiecie tczewskim. Przed 1945 rokiem należało do powiatu tczewskiego (Kreis Dirschau) w rejencji gdańskiej prowincji Prusy Zachodnie, w latach 1920–1939 znalazło się w granicach II Rzeczypospolitej, na obszarze zwanym korytarzem, a od 1939 do 1945 roku w utworzonym przez Niemców okręgu Gdańsk–Prusy Zachodnie. Okolica była w większości polska i katolicka, a ludność ewangelicka stanowiła mniejszość — przeważnie niemieccy koloniści i ziemianie, protestanci Kościoła krajowego, luteranie i unijni; mennonici osiedlali się niżej, na Żuławach. Ile ich było, mówi pierwszy powszechny spis ludności Rzeczypospolitej z 30 września 1921 roku: wieś liczyła wtedy 258 mieszkańców, w tym 50 wyznania ewangelickiego, przy czym narodowość polską podało 236 osób, a niemiecką 22. 🟡 Przynależności parafialnej nie udało się potwierdzić, i wiadomo dlaczego. Słownik geograficzny wymienia przy Boroszewie parafię w Godziszewie, ale hasło zawiera przy tym dane, które do tej wsi nie pasują. Spis z 1885 roku rozstrzygnąłby sprawę jednym wierszem, lecz nasz odczyt jego sekcji tczewskiej zaczyna się dopiero od litery C: gminy wiejskie od pozycji 4 (Czattkau), obwody dworskie od pozycji 35 (Czarin), a urywają się na pozycji 45 (Groß Zurje). Groß Borroschau stałby przed początkiem tego odczytu. To brak naszej kopii, nie brak w źródle. Śladem tej społeczności jest cmentarz ewangelicki z przełomu dziewiętnastego i dwudziestego wieku, …