Boroszewo — cmentarz ewangelicki
Groß Borroschau
- Zniszczony / zamknięty
- 1945
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- tczewski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Boroszewo, po niemiecku Groß Borroschau, leży na Kociewiu, w gminie Tczew w powiecie tczewskim. Do 1920 roku należało do powiatu tczewskiego (Kreis Dirschau) w rejencji gdańskiej prowincji Prusy Zachodnie, w latach 1920–1939 było w granicach II Rzeczypospolitej, na obszarze zwanym korytarzem, a od 1939 do 1945 roku — w utworzonym przez Niemców okręgu Gdańsk–Prusy Zachodnie. W Boroszewie jest cmentarz ewangelicki z przełomu dziewiętnastego i dwudziestego wieku, położony na działce 56 i ujęty w wojewódzkiej ewidencji zabytków dla gminy Tczew pod pozycją 11. Według studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Tczew cmentarz zamknięto po 1945 roku; zachowały się czytelne granice i dwa nagrobki, a zdewastowany teren zarasta trawą, krzakami i drzewami samosiejkami. Urzędowy spis rejencji gdańskiej z 1820 roku zastał w Boroszewie majątek szlachecki o czternastu dymach i 67 mieszkańców: 52 katolików i piętnastu luteranów. Urzędowy podręcznik rejencji gdańskiej z 1869 roku przedstawiał *Groß Borroschau* jako majątek rycerski z 16 budynkami mieszkalnymi. Mieszkańców było wtedy 264, w tym 121 ewangelików i 143 katolików. Ewangelicy należeli do parafii w Starogardzie Gdańskim; katolicy — do parafii w Godziszewie; dzieci należały do okręgu szkolnego w Wentkau. Spis powszechny z 1 grudnia 1885 roku, w którym wieś figuruje jako obwód dworski powiatu tczewskiego pod pozycją 34, naliczył 254 osoby — 114 ewangelików, 139 katolików i jednego chrześcijanina innego wyzna…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Gminna Ewidencja Zabytków gm. Tczew (BIP) — kwerenda workflow
- Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. XI: Województwo pomorskie, Główny Urząd Statystyczny, Warszawa 1926 (spis z 30 IX 1921) — źródło drukowane
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880–1902 — źródło drukowane
- Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 200, pozycja 24 — źródło drukowane
- „Handbuch des Grundbesitzes in Westpreussen”, Danzig 1891, s. 66 — źródło drukowane
- „Handbuch des Grundbesitzes”, Prusy Zachodnie, 1909, s. 38 — źródło drukowane
- „Księga Adresowa Obywateli Ziemskich Rzeczypospolitej Polskiej”, 1923, s. XXXV — źródło drukowane
- Wykaz imienny nieruchomości ziemskich przeznaczonych do przymusowego wykupu, Dz.U. 1926 nr 2 poz. 14, pozycja 249 — źródło drukowane
- Wykaz imienny nieruchomości ziemskich przeznaczonych do przymusowego wykupu, Dz.U. 1929 nr 9 poz. 74, pozycja 19 — źródło drukowane
- „Pomorski Dziennik Wojewódzki” 1931, nr 1 — źródło drukowane
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 22 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.