Rudno — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Rudno, po niemiecku Rauden, leży na Kociewiu, w dzisiejszej gminie Pelplin. Nazwę zna Słownik geograficzny z dokumentów już od 1229 roku, jako Rudna, i od 1250 roku, jako Rudeue. Przed pierwszą wojną światową wieś należała do Kreis Marienwerder w rejencji kwidzyńskiej — tak stoi w wykazie gmin z 1885 roku, na stronie 78 pod pozycją 93 — a w latach 1920–1939, w granicach Drugiej Rzeczypospolitej, do powiatu gniewskiego. 📌 Wbrew polsko-katolickiej przewadze całego regionu Rudno miało wyraźną warstwę luterańską, i to o dwa stulecia starszą od zachowanego kościoła. W wizytacjach biskupa włocławskiego Hieronima Rozrażewskiego proboszcz z sąsiednich Lignów skarżył się, że jego parafian nie sposób zawrócić do kościoła, bo w pobliskim Rudnie, w tej samej posiadłości pana Przyjemskiego, utrzymują własnego duchownego i w niedziele schodzą się na jego kazania. Kościół w Wielkim Garcu, do którego parafii katolickiej Rudno wówczas należało, odebrano z rąk luterańskiego duchownego 10 sierpnia 1596 roku, a biskup wizytował go jedenaście dni później; przy świątyni nie zachowała się już pamięć o tym, kiedy ustała w niej wiara katolicka. Parafia ewangelicka w Rudnie była ośrodkiem realnym, nie nazwą na papierze. Jej księgi metrykalne zaczynają się w 1690 roku — śluby od 1690, chrzty od 1691, zgony od 1733, konfirmacje od 1762. W zestawieniu Harnocha z 1890 roku liczy 1600 dusz i 800 komunikantów, sześćdziesiąt chrztów i czternaście ślubów rocznie. W wykazie gmin z 1885 roku Rudno stoi jako p…