Mirachowo — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Mirachowo (po niemiecku Mirchau) w powiecie kartuskim (Kreis Karthaus), w rejencji gdańskiej, było wyjątkiem w silnie katolickiej, kaszubskiej okolicy wokół Kartuz: miało własną parafię ewangelicką (Kirchspiel Mirchau), a przy tym siedzibę okręgu administracyjnego i urzędu stanu cywilnego. Neogotycki kościół ewangelicki poświęcono 7 listopada 1860 roku — tak podaje Agathon Harnoch, dodając, że parafię ograniczono dokumentem z 23 lipca 1861 roku, a ostatecznie ukonstytuowano 25 października 1875. Krążący po opisach rok 1862 nie ma w tym źródle oparcia. Świątynia służyła mniejszości protestanckiej — kolonistom, dworowi i urzędnikom — podczas gdy katolicka większość należała do parafii w Sianowie. 📌 Od 1854 roku parafia prowadziła własne księgi chrztów, ślubów i zgonów, a od 1895 księgę konfirmowanych; duplikaty w sądzie obwodowym w Kartuzach obejmują lata 1863–1874. Liczby pokazują, jak trwała była to mniejszość. Dla roku 1868 Słownik geograficzny notuje we wsi 316 mieszkańców — 241 katolików, 67 ewangelików i ośmioro Żydów — a w dobrach rycerskich 176 osób, w tym 76 katolików i stu ewangelików. Spis z 1885 roku wykazał w Mirachowie 532 mieszkańców: 352 katolików i 173 ewangelików. W spisie z 1 grudnia 1910 roku było ich 521, z czego 129 wyznania ewangelickiego; po niemiecku mówiło 150 osób. Ten wpis atlasu dotyczy cmentarza przykościelnego, który ewidencja gminy Kartuzy prowadzi pod adresem przy ulicy Kartuskiej jako „cmentarz przykościelny ewangelicki, następnie katolicki”.…