Pręgowo Dolne — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Pręgowo Dolne, po niemiecku Nieder Prangenau, leży na Wyżynie Gdańskiej, w dzisiejszej gminie Kolbudy. Wieś Pręgowo do 1920 roku należała do pruskiego powiatu kartuskiego (Kreis Karthaus), w latach 1920–1939 do Wolnego Miasta Gdańska (Landkreis Danziger Höhe), a w latach 1939–1945 do okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie (Reichsgau Danzig-Westpreußen). Z cmentarza w Pręgowie Dolnym zachował się ceglany mur z osiemnastego i z drugiej połowy dziewiętnastego wieku, a mogiły odnowiła gmina. Nekropolia mieści zbiorową mogiłę 41 więźniów obozu Stutthof i jest utrzymywana jako miejsce pamięci. Wieś z kościołem uposażonym w ziemię wymieniono w dokumentach w 1323 roku, na granicy Czapielska i Bielkowa. W szesnastym wieku należała do klasztoru brygidek w Gdańsku. Theodor Hirsch zaznacza, że nie zachował się żaden ślad nabycia wsi przez klasztor, i przypuszcza, że brygidki weszły w jej posiadanie za panowania zakonu krzyżackiego. Według Słownika geograficznego nadał im ją wielki mistrz Konrad von Jungingen. We wsi stał katolicki kościół Bożego Ciała z czternastego wieku, fundacji krzyżackiej, wpisany do rejestru zabytków pod numerem A-202 dnia 6 sierpnia 1962 roku. W parafii przy kościele Bożego Ciała byli katolicy z okolicznych wsi Wyżyny, w tym z Kleszczewa i z Lublewa. W Lublewie (Löblau) mieli parafię miejscowi ewangelicy. Wskazują na to urzędowy spis miejscowości rejencji gdańskiej z 1820 roku i spis powszechny z 1 grudnia 1885 roku. Według urzędowego podręcznika rejencji gdańskie…