Głodowo (gmina Liniewo) — cmentarz ewangelicki
Gladau
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- kościerski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Głodowo — po niemiecku Gladau, w wariancie Glodau, a pierwotnie Iław albo Iłowo, potem Kłodowa — do 1920 roku leżało w pruskim powiecie kościerskim (Kreis Berent) w rejencji gdańskiej. Po 1920 roku wieś leżała w polskim powiecie kościerskim. Było samodzielną gminą wiejską i jako gmina Głodowo ujmuje je spis z 30 września 1921 roku. Była to wieś włościańska na trakcie skarszewsko-kościerskim, przy trzech jeziorach, o obszarze 2494 mórg, z 34 domami mieszkalnymi. W Więckowach wieś miała okręg urzędowy i urząd stanu cywilnego, a sąd obwodowy w Skarszewach. Osada należała do książąt pomorskich, a w 1258 roku książę Sambor II nadał ją wraz z całym kluczem pogódzkim cystersom. W 1354 roku opat Eberard z Elbląga wydał wieś na czynsz włościanom, a po zaborze dóbr duchownych rząd pruski nadał ją na własność dotychczasowym włościanom 29 czerwca 1819 roku. 17 sierpnia 1761 roku opat Izydor Tokarzewski nadał sołectwo z czterema włókami Johannowi Reznerowi do trzeciego pokolenia. W 1772 roku Gloddowo liczyło 24 włóki, a mieszkańcy byli katolikami. Odrabiali pańszczyznę, w żniwa codziennie z parobkiem i dziewką, bez wyżywienia. Urzędowy spis miejscowości rejencji gdańskiej z 1820 roku notuje tu 101 mieszkańców — 90 luteranów i 11 katolików — i kieruje luteranów do Skarszew (Schöneck), katolików do Pogódek. Według urzędowego podręcznika rejencji gdańskiej z 1869 roku *Gladau* była wsią chłopską z 14 gospodarstwami chłopskimi i 13 zagrodami chałupniczymi. W 1869 roku podręcznik notował we …
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Cmentarz w Głodowo gmina Liniewo — Targeo — kwerenda workflow
- Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen, spis powszechny z 1 XII 1885, Kreis Berent — źródło drukowane
- Gemeindelexikon für die Regierungsbezirke Allenstein, Danzig, Marienwerder, Posen, Bromberg und Oppeln, Heft II: Regierungsbezirk Danzig, Berlin 1912 (spis powszechny z 1 XII 1910) — źródło drukowane
- Meyers Orts- und Verkehrs-Lexikon des Deutschen Reichs — źródło drukowane
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880–1902 — źródło drukowane
- „Uebersicht der Bestandtheile und Verzeichniss aller Ortschaften des Danziger Regierungs-Bezirkes”, Danzig 1820 — spis urzędowy
- Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 9, pozycja 77 — źródło drukowane
- H. Schuch, „Die Zustände der Landbevölkerung im Kreise Berent am Schlusse der polnischen Herrschaft 1772”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 15 (1886), s. 161–162 — źródło drukowane
- G. Borchers, „Der evangelische Friedhof in Gladau / Głodowo”, „Berenter Kreisbote” nr 16 (2012), s. 7 — źródło drukowane
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 43 — źródło drukowane
- D. Abramowicz, „Jakieś groby tu były…”, „Dziennik Bałtycki”, 23 sierpnia 2013 roku, przekład niemiecki: „Berenter Kreisbote” nr 17 (2013), s. 15–16 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.