Głodowo — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Głodowo — po niemiecku Gladau, w wariancie Glodau, a pierwotnie Iław albo Iłowo, potem Kłodowa — leżało w Kreis Berent w rejencji gdańskiej i było do 1920 roku samodzielną gminą wiejską, a potem częścią powiatu kościerskiego. Wieś włościańska na trakcie skarszewsko-kościerskim, o obszarze 2494 mórg i 34 domach mieszkalnych; okręg urzędowy i urząd stanu cywilnego miała w Więckowach, sąd obwodowy w Skarszewach. Wieś rosła przez cały wiek: 197 mieszkańców w 1852 roku, 359 w 1885, 415 w 1905, wreszcie 405 w spisie z 1 grudnia 1910 roku — dziś mieszka tu około pięciuset osób. 📌 Wbrew temu, czego można by się spodziewać w rdzennie kaszubskiej i katolickiej okolicy, ewangelicy stanowili tu większość. *Słownik geograficzny* notuje 278 ewangelików, 37 katolików i ośmioro osób wyznania mojżeszowego, a spis z 1 grudnia 1910 roku — 241 ewangelików na 405 mieszkańców, przy 247 mówiących po niemiecku. Własnego kościoła jednak nie mieli; została po nich szkoła ewangelicka i cmentarz. 🔴 Jeden odczyt odstawał od pozostałych — i wiemy już dlaczego. Nasz maszynowy wypis wykazu gmin z 1885 roku przypisywał tej wsi 351 mieszkańców, 60 ewangelików i 291 katolików, a więc rozkład na opak wobec dwóch niezależnych źródeł. Sprawdzenie strony trzydziestej ósmej powiatu kościerskiego pokazało, że nazwy są na niej przesunięte względem liczb: wiersz noszący nazwę wsi Kaleszki niesie 4207 mieszkańców, czyli ludność samego miasta Kościerzyny, a następny — 2925, czyli Skarszew. Liczby „60 i 291” należą wię…