Nowa Wieś Kościerska — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Nowa Wieś Kościerska leżała przed 1920 rokiem w powiecie kościerskim (Kreis Berent), w rejencji gdańskiej, w Prusach Zachodnich. Wieś rozwinęła się na przełomie XIX i XX wieku wokół przystanku kolejowego linii Kościerzyna–Gołubie Kaszubskie, otwartej w 1901 roku, oraz szkoły z 1905 roku. Osada tej nazwy istniała tu wcześniej — *Słownik geograficzny* wymienia Nową Wieś wśród wsi kościerskiej parafii katolickiej. Odrębnej gminy tu nie było; spisy nie wymieniają tej wsi osobno. Wieś była dawniej folwarkiem kościerskim. W wizytacji Gniewosza z 1649 roku folwark ten zapisano jako opustoszały, a w 1780 roku wydano go w wieczystą dzierżawę wraz z folwarkiem Florenhof i cegielnią. W 1868 roku dawny folwark kościerski liczył 497,69 hektara powierzchni. Około 1909 roku wieś została wykupiona przez pruską Komisję Kolonizacyjną. Ewangelicy — niemieccy koloniści, kolejarze i urzędnicy — nie mieli tu ani kościoła, ani kaplicy; należeli do parafii ewangelickiej w Kościerzynie (Berent). Cmentarz założono około 1910 roku, co odnotowuje gminna ewidencja zabytków. Po 1945 roku, wraz z wysiedleniem ludności niemieckiej, cmentarz przestał być użytkowany. Zachował się jako nieczynny i figuruje w gminnej ewidencji zabytków. Tomasz Hinc, który obszedł cmentarze gminy Kościerzyna, opisuje ten cmentarz szczegółowo. W jego opisie cmentarz leży poza osadą, przy trasie dawnej magistrali kolejowej, na skraju lasu, i zajmuje 0,16 hektara. Ma kształt prostokąta obramowanego świerkami, choć ten żywopłot m…