Zielenin — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Zielenin — po niemiecku Zelenin, dawniej Alte Hütte, po kaszubsku Zeleniô — leżał w Kreis Berent w Prusach Zachodnich, w rejencji gdańskiej, i był obwodem dworskim (Gutsbezirk) w okręgu urzędowym Putz (Puc), podległym sądowi obwodowemu w Kościerzynie. Okolica była rdzennie kaszubska i katolicka, a wspólnotę ewangelicką skupiał tutejszy majątek i jego niemiecka obsada. W 1820 roku mieszkało tu 40 osób przy 7 paleniskach, w 1905 roku — 75. Własnej parafii Zielenin nie miał: ewangelicy chodzili do kościoła ewangelickiego w Kościerzynie (Berent), katolicy do tamtejszej parafii katolickiej — to drugie wymaga jeszcze potwierdzenia. Kościoła ani kaplicy ewangelickiej we wsi nigdy nie postawiono; po protestanckiej mniejszości został cmentarz założony w 1824 roku. Pierwszy powszechny spis ludności Rzeczypospolitej, przeprowadzony 30 września 1921 roku, zastał tu 117 mieszkańców, w tym 49 wyznania ewangelickiego. 🔴 I tu liczby przeczą obrazowi, jaki opis dotąd rysował: narodowość polską podało wszystkich 117 mieszkańców, a więc także wszyscy ewangelicy. Tutejsza wspólnota ewangelicka nie była zatem — przynajmniej w 1921 roku — niemiecka. Po 1945 roku, wraz z wysiedleniem ludności niemieckiej, cmentarz przestał być użytkowany. Dziś figuruje w wykazie poewangelickich cmentarzy gminy Kościerzyna jako obiekt nieczynny. 📌 Cmentarz leży wśród pól służących za pastwiska, na wzgórzu widocznym z daleka. Ogrodzenia nie ma; miało postać wału kamiennego, po którym zostały sterty kamieni, a gran…