Iłownica — cmentarz ewangelicki
Gillnitz
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- kościerski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
W Iłownicy jest cmentarz ewangelicki. Leży na szczycie wzgórza porośniętego młodym laskiem sosnowym, po północnej stronie drogi ze Skarszew do Nowej Karczmy — z drogi niewidoczny. Zajmuje 0,03 hektara, a granic założenia nie da się odtworzyć. Cmentarz założono prawdopodobnie w latach czterdziestych XIX wieku; najstarsza odczytana data, 1851, widniała na ułamanym krzyżu. Pośrodku cmentarza znajduje się podziemny grobowiec; podczas oględzin w 1984 roku były w nim trumny i szczątki ludzkie, przypuszczalnie z pierwszej połowy XIX wieku; czasu powstania budowli karta ewidencyjna nie określa. W karcie z 1984 roku zapisano, że cmentarz w zasadzie nie istnieje. Zostały fundamenty i strop grobowca ze zniszczoną jedną ścianą, fragment metalowego krzyża i rozkopana mogiła; starego zadrzewienia nie ma, teren zarosły samosiewy topoli. Obiekt figuruje w ewidencji zabytków, do rejestru nie jest wpisany. Iłownica, po niemiecku Gillnitz, leży w gminie Liniewo w powiecie kościerskim; przed 1920 rokiem należała do pruskiego powiatu kościerskiego (Kreis Berent) w rejencji gdańskiej, w Prusach Zachodnich. Wizytacja archidiakonatu pomorskiego z czasów biskupa włocławskiego Hieronima Rozrażewskiego, u schyłku XVI wieku, wymienia „Jlownicę” wśród wsi parafii Wysin: nie wiadomo, ile ma włók, ale na ten czas płaci dwanaście korców żyta i tyleż owsa. Wizytacja z 1649 roku, spisana za biskupa Mikołaja Alberta Gniewosza, nazywa tę samą wieś szlachecką i notuje pięć korców żyta i tyle samo owsa. W żadne…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Gemeindelexikon für die Regierungsbezirke Allenstein, Danzig, Marienwerder, Posen, Bromberg und Oppeln, Heft II: Regierungsbezirk Danzig, Berlin 1912 (spis powszechny z 1 XII 1910) — źródło drukowane
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880–1902 — źródło drukowane
- Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 9, pozycja 76 — źródło drukowane
- H. Schuch, „Die Zustände der Landbevölkerung im Kreise Berent am Schlusse der polnischen Herrschaft 1772”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 15 (1886), s. 129 — źródło drukowane
- H. Schuch, „Nachweis über den adligen Grundbesitz und dessen Vertheilung in den Kreisen Berent und Karthaus im Jahre 1772”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 30 (1892), s. 57 — źródło drukowane
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 43 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.