Wdecki Młyn — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Wdecki Młyn (po niemiecku Wdamühle) to osada młyńska nad Wdą, na północnym skraju Borów Tucholskich, w gminie Lubichowo. Przed 1945 rokiem leżała w Kreis Preußisch Stargard, a w latach 1920–1939 w granicach Drugiej Rzeczypospolitej. Jej dzieje sięgają XIV wieku, gdy stał tu folwark; od XV stulecia była własnością królewską w starostwie gniewskim, a w drugiej połowie XIX wieku *Słownik geograficzny* (tom XIII) opisuje ją jako domenę fiskalną o 111 hektarach, z czego 47 przypadało na rolę orną, a dwanaście na las. 🟡 Wiadomość o dworze z kaplicą domową, wzniesionym tu w 1664 roku przez Albrechta Stanisława Radziwiłła, pochodzi z opracowania popularnego i w źródłach drukowanych, na których opiera się ten opis, potwierdzenia nie znajduje. Osada była maleńka i wyznaniowo podzielona równo. Spis z 1 grudnia 1885 roku prowadzi ją jako „Wda, Mühle” na stronie 36, pod pozycją 124, w dziale obwodów dworskich powiatu starogardzkiego: 47 mieszkańców, 29 mężczyzn i 18 kobiet, w pięciu domach i dziesięciu gospodarstwach, z tego 21 ewangelików i 21 katolików. Te same dwie dwudziestki jedynki powtarza *Słownik*. 📌 Ewangelicy należeli do parafii w Skórczu — tak brzmi kolumna parafialna tego wiersza. 🔴 Parafię katolicką spis wskazuje w Pączewie, *Słownik* w Czarnymlesie; obie wersje zapisano. Parafia skórecka była wtedy młoda. Utworzono ją prowizorycznie 26 grudnia 1846 roku, a ostatecznie ufundowano dekretem z 9 października 1855; kościół wzniosło własnym kosztem gdańskie Towarzystwo Gustawa …