Dzięcielec — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Dzięcielec, po niemiecku Zinzelitz, był w tej okolicy ośrodkiem życia ewangelickiego, a początek tej roli wiąże się z klęską sąsiedniej parafii. 🔴 Data bywa podawana dwojako: dotychczasowy zapis mówi o utworzeniu parafii w 1664 roku, natomiast Müller w spisie duchownych pomorskich dzieli listę pastorów tej samej parafii na dwie części — „w Rozłazinie” do 1641 roku i „w Dzięcielcu” od 1641 — a Schultz podaje powód: w 1641 roku kościół w Rozłazinie zwrócono katolikom, a tamtejszy pastor Jakob Grulicke przeniósł się z wiernymi tutaj. Obie wersje zapisano. Kościół był związany z dworem w Bożympolu Wielkim; w 1693 roku pastor Jakob Demetrius Haase, przybysz z Węgier, zawarł z Bożympolem ugodę, a w 1764 roku jedną i drugą miejscowość obsługiwał Michael Magunna, który pozostał tu do 1803 roku. Liturgię sprawowano po polsku aż do 1825 roku. Drugie probostwo powstało w 1900 roku, po trzynastu latach posługi wikarych parafialnych, i 1 kwietnia 1911 roku przeszło do Godętowa. Zasięg parafii był rozległy. Spis powszechny z 2 grudnia 1895 roku zapisał w gminie wiejskiej Dzięcielec 166 ewangelików i 19 katolików, a w tutejszym obwodzie dworskim osobno 78 ewangelików i 51 katolików; parafię ewangelicką miały obie jednostki na miejscu, katolicką — w Rozłazinie. Piętnaście lat później do dzięcieleckiej parafii należały jeszcze wsie po drugiej stronie granicy prowincji, w powiecie wejherowskim — zapisane w urzędowym wykazie jako Kantrschin, Klutschau i Linde, a przy każdej z nich adnotacja „Z…