Dzięcielec — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz leży w środku wsi, na niewielkim wzniesieniu, przy poewangelickim, dziś katolickim kościele. Założono go najprawdopodobniej w połowie XIX wieku. Pierwotnie otaczał go murek z polnych kamieni. Cmentarz miał powierzchnię około 1,3 hektara i obsługiwał wiele okolicznych wsi — między innymi Rozłazino, Rozłaski Bór, Nawcz, Redystowo i Karczemki. Dzielił się na trzy części; najstarsza i najznamienitsza leżała między kościołem a kaplicą. Teren opada ze wzgórza; wzdłuż głównej alei zbudowano tarasy. Dzięcielec, po niemiecku Zinzelitz, był siedzibą parafii ewangelickiej, a jej początek wiąże się z utratą kościoła przez sąsiednią parafię w Rozłazinie. W 1616 roku tutejszy kościół liczono jako filię Łebuni, a opis krajowy z 1658 roku nazywa go kaplicą i kościołem filialnym Rozłazina. Kościół w Rozłazinie, jako fiskalny, zwrócono katolikom, a tamtejszy duchowny ewangelicki wycofał się i osiadł na stałe w Dzięcielcu. Ernst Müller datuje to przeniesienie na 1641 rok: Jakub Grulike jest u niego pastorem „w Rozłazinie” do 1641 roku, a od tego roku pierwszym pastorem „w Dzięcielcu”. W uzupełnieniach do tomu Müller dopisuje do pastorów w Rozłazinie jeszcze Georga Flosa, urzędującego tam w 1614 roku, i Georga Boehmikego, urzędującego tam w 1661 roku. Marek Drzewiecki podaje, że kaplicę przebudowano na kościół, założono księgi metrykalne i zatrudniono stałego pastora wraz z utworzeniem parafii ewangelickiej w 1664 roku. W 1693 roku pastor Jakob Demetrius Haase, przybysz z Węgier, zawar…