Cmentarz w Dąbrówce Wielkiej

Z Wikipedii (PL)

Ewangelicki cmentarz wiejski w Dąbrówce Wielkiej (po niemiecku Groß Damerkow), przysiółku Rozłazina w gminie Łęczyce (powiat wejherowski). Przed 1945 rokiem wieś należała do Kreis Lauenburg i. Pom. w Prowincji Pomorze (rejencja koszalińska), do ewangelickiej parafii Zinzelitz (dziś Dzięcielec) i katolickiej parafii Roslasin (Rozłazino). Majątek (Gutsbezirk) był w rękach rodzin von Reck i von Woedtke, a w XX wieku rodziny von Köller (od 1902 Heinrich, od 1920 Franz Ludwig, który w 1935 roku rozparcelował 154 ha). Cmentarz, założony prawdopodobnie przed pierwszą wojną światową, leży około 1 km na północ od wsi, w lesie. Nie ma śladów kościoła ani kaplicy — była to sama nekropolia. Ostatnie pochówki datowane są na około 1945 roku; zachowały się między innymi napisy Marie Pertirt (1879–1941) i Herberta Schwichtenberga (1936). Dziś zdewastowany, około 4 ary, ogrodzony żerdziami jako część lasu, z pojedynczymi płytami, ramami mogił i podstawami żeliwnych krzyży; utrzymywany przez osoby prywatne. W spisie z 2 grudnia 1895 roku naliczono tu 149 ewangelików oraz 63 katolików. 📌 Jest tu grób, którym ludzie zajmowali się, zanim dowiedzieli się, kto w nim leży. Przez długie lata okoliczni mieszkańcy i młodzież lęborskich szkół opiekowali się mogiłą niejakiej Leontyny Florek, nie wiedząc, kim była ani jak umarła; jej historię odtworzyli dopiero poszukiwacze i pasjonaci, i to dzięki nim grób ma dziś opiekę. Reszcie cmentarza się nie poszczęściło: choć leśnicy oczyścili kilka lat temu ter…