Cmentarz w Dąbrówce Wielkiej

Z Wikipedii (PL)

Ewangelicki cmentarz wiejski w Dąbrówce Wielkiej (po niemiecku Groß Damerkow), przysiółku Rozłazina w gminie Łęczyce, w powiecie wejherowskim, leży niecały kilometr na północ od zabudowań, w lesie po zachodniej stronie drogi do Godętowa. Jest niewielki — około dwudziestu na dwadzieścia metrów — ogrodzony żerdziami jako część lasu. W źródłach nie znaleziono daty założenia cmentarza; ostatnie pochówki datowano na około 1945 rok. Dziś jest zdewastowany: zostały pojedyncze płyty, kamienne obramowania mogił i podstawy żeliwnych krzyży. Z cmentarza ekshumowano co najmniej pięć pochówków. Wzmiankowana po raz pierwszy w 1356 roku, przez stulecia była niewielkim majątkiem szlacheckim, rozdrobnionym między kilka rodzin — w tym von Reck i von Woedtke, którzy trzymali tu udziały w 1756 roku, a Reckowie utrzymali swój udział do początku XIX wieku. Według Marka Drzewieckiego rozwój wsi nastąpił zapewne po częściowej parcelacji majątku pod koniec XIX wieku. Parafia w Dzięcielcu istniała od 1664 roku, a kościół zbudowano w latach 1842–1845. W 1784 roku Dąbrówka Wielka leżała trzy czwarte mili na wschód od Lęborka. Była podzielona na sześć folwarków pięciu właścicieli; na polach leżały też folwarki Poggenspiel i Klein-Damerkow. Dąbrówka Wielka liczyła wtedy 18 dymów, leżała przy lesie bukowo-dębowym i małym jeziorze i należała do parafii w Dzięcielcu. 22 maja 1893 roku dobra połączono rozkazem gabinetowym z sąsiednim Aalbeck w jedną miejscowość Groß Damerkow, a 21 lutego 1902 roku nabył je…