Bożepole Wielkie — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Bożepole Wielkie, po niemiecku Groß Boschpol, leżało przed 1945 rokiem w Kreis Lauenburg i. Pom., czyli w rejencji koszalińskiej i w prowincji Pomorze — po pomorskiej, a nie zachodniopruskiej stronie granicy. Meyers Gazetteer notuje tu majątek rycerski, ewangelicką parafię w Zinzelitz, dzisiejszym Dzięcielcu, i katolicką w Roslasin, czyli w Rozłazinie, oraz 274 mieszkańców około 1905 roku. 📌 Najstarszą wiadomość o tutejszym zborze przechowały księgi kościelne pod rokiem 1659. Zapisano w nich, że karczma zwana Borno pod Bożepolem stała się tymczasem dworem szlacheckim i że od blisko dwudziestu czterech lat nie oddaje już należnego korca żyta i korca owsa, kolędy, jajek ani chleba. A dalej: że blisko tej gospody stała niegdyś kaplica katolicka, w której proboszcz luziński kilka razy do roku odprawiał msze, teraz jednak jest zburzona do fundamentów, a na tym miejscu luteranie wystawili swój zbór. Kościelnie Bożepole ciążyło ku Dzięcielcowi, choć droga do tego była okrężna. W 1641 roku schronił się w Dzięcielcu Jakob Grulicke, dotąd pastor w Rozłazinie; jego następca Jakob Demetrius Haase, przybysz z Węgier, zawarł w 1693 roku ugodę z Groß Boschpol. W 1764 roku jeden duchowny, Michael Magunna, obsługiwał obie miejscowości, a kościół dzięcielecki był związany z bożepolskim dworem. Drugie probostwo utworzono w Dzięcielcu w 1900 roku, a w 1911 wydzielono nową parafię w Godętowie — z Łęczyc i właśnie z kaplicą w Bożepolu Wielkim. Warstwa ewangelicka była tu realna, nie papierowa: …