Śledziowa Huta — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Śledziowa Huta, po niemiecku Heringshütte, to dawna osada hutnicza na Kaszubach. W XIX i XX wieku była przysiółkiem gminy wiejskiej Rekownica (Recknitz) w powiecie kościerskim (Kreis Berent) w rejencji gdańskiej; w 1885 roku liczyła osiem domów i 49 mieszkańców, a w 1905 roku — 63. Rdzenna ludność kaszubska była katolicka, ale sama Rekownica ewangelicka nie była wcale w mniejszości: wykaz gmin z 1885 roku naliczył w niej 205 mieszkańców, z tego 120 ewangelików. Osadnictwo niemieckie przyniosło tu wspólnotę, która zostawiła po sobie cmentarz. Własnego kościoła osada nie miała. Katolicy należeli do parafii w Grabowie Kościerskim, a od 1937 roku do parafii świętego Michała Archanioła w Rekownicy. 📌 Ewangelicy chodzili do Nowego Barkoczyna — tak podaje wykaz gmin z 1885 roku i tak samo, ćwierć wieku później, wykaz parafii ewangelickich ze spisu z 1 grudnia 1910 roku, w którym Rekownica stoi pod pozycją 86 z parafią w Nowym Barkoczynie. Potwierdza to Harnoch, wymieniając szkołę w Rekownicy wśród szkół tej parafii. Szymbark, do którego niekiedy przypisywano tę osadę, obsługiwał w tej okolicy Stare Grabowo i Grabowską Hutę. Po 1945 roku ludność niemiecka i ewangelicka odeszła. Został cmentarz ewangelicki z XIX wieku, ujęty w ewidencji zabytków, dziś nieczynny; rosną przy nim dwie lipy, uznane w 1989 roku za pomnik przyrody. *Źródła: wojewódzka i gminna ewidencja zabytków; karty ewidencyjne Narodowego Instytutu Dziedzictwa.*