Po Trójcy Świętej · tydzień 23 · kolor: zielony
Czy aktywny dziś
Nie / zniszczony / nieużywany
Powiat
kościerski
Typ
Cmentarz
Denominacja
ewangelicka

Z Wikipedii (PL)

Cmentarz ewangelicki figuruje w krajowej ewidencji zabytków; karta z 1 listopada 1986 roku datuje go na drugą połowę XIX wieku i podaje, że jego położenie ustalono dokładnie. W literaturze turystycznej jako „cmentarz poewangelicki Orle” opisywana jest nekropolia w innym Orlu, w powiecie wałeckim. Orle (po niemiecku Orle, w wariancie Arnkenhof) było obszarem dworskim w powiecie kościerskim (Kreis Berent), do 1920 roku w rejencji gdańskiej, z okręgiem urzędowym i urzędem stanu cywilnego w Groß Liniewo. Słownik geograficzny notuje przy dobrach, razem z wybudowaniem Sidlisko, parową gorzelnię i hodowlę bydła. Przy zajęciu Prus Królewskich przez Prusy w 1772 roku majątek należał do Jana Tuchołki; później przeszedł do Trembeckich, z których Ignacy utrzymywał w 1780 roku kaplicę, nieistniejącą w czasach Słownika. W 1772 roku Johann Tuchołka był katolikiem, tak jak mieszkańcy. Na folwarku pracowało stale sześciu daników, a do Orla należały Kartowo i Równe z dwunastoma chłopami; razem z Garczynem dobra liczyły 52 włóki. W wykazie wasali z lat 1774–1775 Jan Tuchołka, 52-letni porucznik armii saskiej w stanie spoczynku, figuruje jako dziedzic mieszkający w Orlu. W pruskich księgach hipotecznych, wydanych przez Maxa Bära w 1911 roku, zapisano, że majątek Orle z Garczynem należał najpierw do Michała Tuchołki, od 1762 roku do jego syna Jana, potem do synów Jana, od 1780 roku do Ignacego Trembeckiego, od 1805 roku do jego syna Józefa Brochwitz-Trembeckiego, a od 1814 roku do Richarda Cowl…

Źródła zewnętrzne

Połączone źródła: koscioly_json

Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.

Wpisz słowo lub temat, który Cię interesuje: