Ropuchy — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Ropuchy to kociewska wieś na zachód od Pelplina, w dzisiejszej gminie Pelplin. W Ropuchach jest dawny cmentarz ewangelicki. Przed 1920 rokiem wieś należała do powiatu tczewskiego (Kreis Dirschau) w rejencji gdańskiej, a przed utworzeniem tego powiatu w 1887 roku — do starogardzkiego (Kreis Preußisch Stargard). W latach 1920–1939 znalazła się w granicach Drugiej Rzeczypospolitej, a w latach 1939–1945 w Reichsgau Danzig-Westpreußen. Były to dobra w dzierżawie wieczystej nad Węgiermucą, przy bitym trakcie starogardzkim, na 193 hektarach: 153 hektary roli, siedem hektarów łąk i dziesięć hektarów lasu. Hodowano bydło, owce i świnie, a buraki odstawiano do cukrowni w odległym o cztery i pół kilometra Pelplinie, gdzie mieszkańcy mieli też pocztę i kolej. Ropuchy należały do cystersów pelplińskich: w 1367 roku opat Maciej wydał wieś, liczącą sześć włók starej miary chełmińskiej, osiemnastu chałupnikom po siedem mórg, a od każdego ogrodu pobierał klasztor dziesięć skojców, cztery kurczęta i sześć dni szarwarku. W wizytacjach biskupa włocławskiego Hieronima Rozrażewskiego, z końca XVI wieku, Ropuchy pojawiają się dwa razy i za każdym razem tak samo: jako wieś parafii w Nowej Cerkwi, zamieszkana przez samych ogrodników, którzy proboszczowi nie dawali nic — „Ropuchy, hortulani, nihil”. Przy wizytacji, którą biskup odbył w Nowej Cerkwi osobiście w 1597 roku, zapisano o całej parafii, że nie ma wśród gospodarzy ani jednego heretyka: część wróciła do Kościoła, a bardziej uparci wyprzedali …