Ropuchy — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Ropuchy to kociewska wieś na zachód od Pelplina, dziś w powiecie tczewskim. Przed 1945 rokiem należała do powiatu tczewskiego (Kreis Dirschau) w rejencji gdańskiej, a przed utworzeniem tego powiatu w 1887 roku — do starogardzkiego (Kreis Preußisch Stargard). W latach 1920–1939 znalazła się w granicach Drugiej Rzeczypospolitej, a w latach 1939–1945 w Reichsgau Danzig-Westpreußen. Były to dobra w dzierżawie wieczystej nad Węgiermucą, przy bitym trakcie starogardzkim, na 193 hektarach; pocztę i kolej mieszkańcy mieli w Pelplinie, a buraki odstawiali do tamtejszej cukrowni. Dawniej wieś należała do cystersów pelplińskich. W wizytacjach biskupa włocławskiego Hieronima Rozrażewskiego, z końca XVI wieku, Ropuchy pojawiają się dwa razy i za każdym razem tak samo: jako wieś parafii w Nowej Cerkwi, zamieszkana przez samych ogrodników, którzy proboszczowi nie dawali nic — „Ropuchy, hortulani, nihil”. Przy tej samej wizytacji zapisano o całej parafii, że nie ma już wśród gospodarzy ani jednego heretyka: część wróciła do Kościoła, a bardziej uparci wyprzedali swoje mienie i odeszli. Kociewie pozostawało w większości polskie i katolickie, a tutejsi ewangelicy byli niemiecką mniejszością i kolonistami. Spis z 1885 roku wykazał we wsi 66 mieszkańców w pięciu domach i dwunastu gospodarstwach domowych: 55 katolików i jedenastu ewangelików. Katolicy należeli wtedy, tak jak w czasach Rozrażewskiego, do parafii w Nowej Cerkwi, ewangelicy zaś do parafii w Starogardzie. 📌 *Słownik geograficzny* z…