Waćmierek — cmentarz ewangelicki
Klein Watzmirs
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- tczewski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Waćmierek, po niemiecku Klein Watzmirs (spotyka się też formy Klein Watzmiers i Waćmerek), to niewielka wieś kociewska nad jeziorem Waćmierek, dziś w sołectwie Gniszewo, w gminie Tczew, w powiecie tczewskim. Wojewódzka ewidencja zabytków obejmuje tu cmentarz ewangelicki, a obok niego dwór, dziś budynek mieszkalny pod numerami 7a i 7b, na działce 315/16 w obrębie Swarożyn. Przed 1920 rokiem wieś należała do powiatu tczewskiego (Kreis Dirschau) w rejencji gdańskiej, w prowincji Prusy Zachodnie. W latach 1920–1939 znalazła się w granicach Drugiej Rzeczypospolitej, w województwie pomorskim, w pasie nazywanym wtedy „korytarzem”, a w latach 1939–1945 pod okupacją niemiecką, w Okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie. Według pruskich ksiąg hipotecznych Wielki i Mały Waćmierz (Groß i Klein Watzmirs) należały do Joanny z Gralewskich, żony Stanisława Konarskiego, a po dziale z 1759 roku do ich syna Ignacego Konarskiego. Od 1783 roku dobra należały do jego córki Heleny, zamężnej za Dominikiem Piwnickim, a od 1791 roku do ich dzieci. W wykazie wasali z lat 1774–1775 oba Waćmierze figurują wśród dóbr 47-letniego Ignacego Konarskiego ze Szpęgawska. Urzędowy podręcznik rejencji gdańskiej z 1869 roku nie opisywał *Klein Watzmirs* osobno, lecz odsyłał do hasła *Groß Watzmirs* (majątek rycerski). Dla obu razem podawał 19 budynków mieszkalnych i 435 mieszkańców, w tym 186 ewangelików i 249 katolików. Ewangelicy należeli do parafii w Tczewie; katolicy — do parafii w Subkowach; dzieci należały do o…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Dawny Tczew — Cmentarze — kwerenda workflow
- M. Bär, „Der Adel und der adlige Grundbesitz in Polnisch-Preußen zur Zeit der preußischen Besitzergreifung”, Leipzig 1911, nr 254 (s. 10), nr 1220 (s. 91) — źródło drukowane
- Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 224, pozycje 261 i 260 — źródło drukowane
- „Handbuch des Grundbesitzes in Westpreussen”, Danzig 1891, s. 78 — źródło drukowane
- „Westpreussisches Güter-Adressbuch”, Stettin 1903, s. 16–17 — źródło drukowane
- „Handbuch des Grundbesitzes”, Prusy Zachodnie, 1909, s. 42 — źródło drukowane
- Wykaz imienny nieruchomości ziemskich przeznaczonych do przymusowego wykupu, Dz.U. 1926 nr 2 poz. 14, pozycja 250 — źródło drukowane
- Wykaz imienny nieruchomości ziemskich przeznaczonych do przymusowego wykupu, Dz.U. 1938 nr 9 poz. 56, pozycja 101 — źródło drukowane
- „Pomorski Dziennik Wojewódzki” 1931, nr 1 — źródło drukowane
- „Księga adresowa Polski (wraz z w. m. Gdańskiem) dla handlu, przemysłu, rzemiosł i rolnictwa”, Warszawa 1928, s. 1236 — źródło drukowane
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 22 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.