Jagatowo — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Dawny cmentarz ewangelicki w Jagatowie leży przy ulicy Górnej, na działce 44; figuruje w wojewódzkiej ewidencji zabytków gminy Pruszcz Gdański. Własnego kościoła wieś nie miała; po tutejszych protestantach pozostał cmentarz. Po 1945 roku ludność niemiecką wysiedlono, a cmentarz opuszczono. Jagatowo, po niemiecku Jetau, leży na Wyżynie Gdańskiej. Przed 1945 rokiem wieś leżała w powiecie Wyżyn Gdańskich (Kreis Danziger Höhe): do 1920 roku w Prusach Zachodnich, w latach 1920–1939 w Wolnym Mieście Gdańsku, a od 1939 roku w Rzeszy. Po raz pierwszy wzmiankowano je w 1352 roku, a od 1454 roku należało do gdańskiego patrymonium wiejskiego. Według Johna Muhla Jagatowo, po niemiecku Jetau, należało do około osiemnastu dóbr szlacheckich Wyżyny Gdańskiej, które według przywilejów krzyżackich winne były dziesięcinę katolickiemu kościołowi w Świętym Wojciechu (St. Albrecht); luterańscy właściciele tych dóbr odmawiali jej od czasów Reformacji, lecz wyrok Trybunału Koronnego w Piotrkowie z 1648 roku rozstrzygnął spór na ich niekorzyść, a Jagatowo figuruje w wykazie tych dóbr z 1667 roku. Majątek przechodził przez ręce kilku rodów: von Giese, von Rüdiger i von Tiedemann-Brandis; w rękach tej ostatniej rodziny pozostawał w latach 1763–1927. Urzędowy podręcznik rejencji gdańskiej z 1869 roku nie opisywał *Jetau* osobno, lecz odsyłał do hasła *Woyanow*. Dla *Woyanow* podawał 44 budynki mieszkalne i 512 mieszkańców, w tym 253 ewangelików i 259 katolików. W tym podręczniku *Woyanow* należało do …