Klonowo Dolne — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Klonowo Dolne — po niemiecku Nieder Klanau, po kaszubsku Dolné Klonowò — leży na Wyżynie Gdańskiej, w gminie Przywidz, nad jeziorem, blisko dawnego traktu bitego z Kościerzyny do Gdańska. Przed 1945 rokiem należało do Kreis Danziger Höhe, w latach 1920–1939 znalazło się w granicach Wolnego Miasta Gdańska, wcześniej zaś w powiecie kartuskim prowincji Prusy Zachodnie, w rejencji gdańskiej. To katolicko-ewangelickie pogranicze Kaszub, a tutejsi ewangelicy byli luteranami i unijnymi ze staropruskiego Kościoła unijnego. Wieś była zdecydowanie ewangelicka. Pruski spis z 1885 roku naliczył tu 441 mieszkańców, wśród nich 384 ewangelików i 57 katolików; wiersz stoi na stronie pięćdziesiątej wykazu powiatu kartuskiego pod pozycją sześćdziesiątą dziewiątą, z parafią ewangelicką w Przywidzu i katolicką w Mierzeszynie. Dziś Klonowo Dolne liczy około 175 mieszkańców — tyle podano dla roku 2025. Kościołem, do którego chodzono, był kościół w Przywidzu, wówczas Mariensee — i to miejsce ma dzieje starsze niż którakolwiek z tutejszych parafii. Klonowo Dolne wymienia wśród jego wsi już wizytacja Trochowskiego z 1765 roku. Średniowieczną świątynię, wzniesioną według relacji z 1622 roku przez gdańskiego mieszczanina Lickfelda, zastał w 1589 roku nowy właściciel, pan Linda, w stanie zupełnego zniszczenia; stała wtedy na wzgórzu nad jeziorem, tam gdzie później był cmentarz. Luterański dziedzic postawił w innym miejscu nowy zbór, drewniany, kryty dranicami, z dwoma dzwonami nad dachem i grobowcami …