Bobrowiec — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Bobrowiec to wieś kociewska w gminie Smętowo Graniczne, w powiecie starogardzkim. W 1584 roku dekanat nowski objęła wizytacja prowadzona na zlecenie biskupa włocławskiego i pomorskiego Klemensa Hieronima Rozrażewskiego. Rachunkowy spis, sporządzony w czerwcu i lipcu tego roku przez Sebastiana Paulina z Szamotuł, ówczesnego proboszcza i oficjała bydgoskiego, dzieli tutejsze kościoły parafialne na dwie grupy. Wśród dwunastu katolickich wylicza Janię obok Nowego, Lalkowów, Nowej Cerkwi, Królewskiego Lasu, Dzierzążna, Piaseczna, Pieniążkowa, Opalenia, Komorska, Płochocina i Bzowa. Dziewięć pozostałych świątyń dekanatu — w Osieku, Skórczu, Pączewie, Czarnym Lesie, Dąbrówce, Jabłowie, Bobowie, Grabowie i Barłożnie — zapisuje jako będące wówczas w rękach ewangelickich. Późniejsza ręka dopisała w oryginale, że biskup odzyskał je w 1596 roku. Według pruskich ksiąg hipotecznych Bobrowiec należał do dóbr starojańskich — Czapskich, od 1743 roku Nieborskich, od 1787 roku Goetzendorf-Grabowskich. W tych samych księgach od 1814 roku jako właścicielkę wpisano Elisabeth Sophie Plehn z domu Kries, wdowę po amtmanie Plehnie, a od 1827 roku Juliusa Reinholda Plehna. *Słownik geograficzny* opisuje Bobrowiec jako folwark liczący pięć domów i trzydziestu siedmiu mieszkańców, w tym siedemnastu katolików; podaje parafię Jania kościelna, gminę Kopytkowo, a jako powiat — kwidzyński. Wyznania pozostałych mieszkańców hasło nie podaje. Przed 1920 rokiem okolica leżała w Prusach Zachodnich, a w latach …