Koteże — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Koteże, po niemiecku Kottisch, leżały tuż pod Starogardem i przed 1920 rokiem należały do tamtejszego powiatu. Wieś była własnością miasta: przywilej na nią wystawił Starogardowi w 1373 roku wielki mistrz krzyżacki Winrych von Kniprode. W zamian miasto zobowiązało się do służby wojennej z koniem we zbroi. Słownik geograficzny notuje ją pod polską nazwą Kotyże, a z dokumentów przytacza formy Kottys i Gothyze. W 1869 roku urzędowy podręcznik rejencji gdańskiej opisywał *Kottisch* jako wieś miejską z 25 gospodarstwami chłopskimi i 11 zagrodami chałupniczymi. Notował tu 37 budynków mieszkalnych i 379 mieszkańców, w tym 296 ewangelików i 78 katolików. W tym samym podręczniku zapisano, że miejscowość miała własny okręg szkolny. Słownik geograficzny podaje dla wsi 37 domów, 296 ewangelików i 83 katolików. Wieś liczyła 2210 mórg obszaru, gospodarowało w niej 25 gburów i 11 zagrodników, była też szkoła. Urzędowy spis miejscowości rejencji gdańskiej z 1820 roku wykazał tu 59 mieszkańców: 40 luteranów i 19 katolików, jednych i drugich przypisanych do parafii w Starogardzie. Spis z 1 grudnia 1885 roku zastał we wsi 45 domów mieszkalnych i 367 mieszkańców: 255 ewangelików i 112 katolików. Spis z 1 grudnia 1910 roku wykazał we wsi 367 mieszkańców, z których 218 podało język polski. W wojewódzkiej ewidencji zabytków wymieniony jest tutejszy cmentarz. Gminny program opieki nad zabytkami na lata 2020–2023 opisuje go jako „mocno zarośnięty, zaniedbany, zachowany szczątkowo”. W tym programie…