Bożepole Królewskie — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Bożepole Królewskie — po niemiecku Königlich Boschpol, w spisach zapisywane też jako „Boschpol, Königlich” — leżało w powiecie kościerskim (Kreis Berent), w prowincji Prusy Zachodnie, w rejencji gdańskiej. Karta cmentarza z października 1986 roku ocenia jego stan słowami: „Zły. Bardzo zarośnięty, zniszczony”. Teren, położony na niewielkim wzniesieniu na południe od zabudowań wsi, zarastał wtedy samosiew topolowy i krzewy bzu, a z dawnego wyposażenia pozostało sześć nagrobków wolnostojących, napisy epitafijne i kilka ozdobnych ogrodzeń przy zniszczonym obwałowaniu kamiennym. Najstarszy zachowany nagrobek nosił datę 1890 roku. Wieś założyli Krzyżacy. W 1755 roku sołtys Klatt otrzymał w dzierżawę wieczystą Reinwasser. 1 października 1757 roku August III nadał sołectwo Michaelowi Kulasowi, a 30 września 1758 roku starosta Mostowski dał Michaelowi Klattowi dwie włóki na 40 lat (1759–1799). Dziesięcinę płacono kościołowi w Skarszewach. W 1772 roku folwark dzierżawił sołtys; we wsi było ośmiu chłopów, ośmiu komorników z własnymi domami, dwóch bez domów i trzech rzemieślników, wszyscy luteranie, na 22 włókach. W 1789 roku był to folwark królewski o 16 paleniskach. We wsi był wtedy także majątek emfiteutyczny i wolne sołectwo. W 1869 roku urzędowy podręcznik rejencji gdańskiej notował w *Königl. Boschpol* 26 budynków mieszkalnych i 227 mieszkańców, w tym 218 ewangelików i dziewięciu katolików. Wymieniał tu 15 gospodarstw chłopskich. Ewangelicy i katolicy należeli do parafii w Skarsz…