Frąca — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Frąca, po niemiecku Fronza, to wieś położona na Kociewiu. W XIX wieku majątek ziemski Rittergut Fronza był w rękach rodziny Conradów. Hermann Conrad, żyjący w latach 1814–1885, pisał się „Herr auf Fronza und Lalkau”. Na początku XX wieku majątek należał do rodzeństwa Conradów, a w 1903 i 1909 roku ich generalnym pełnomocnikiem był Adalbert Conrad, landrat i tajny radca rządowy w Grudziądzu. W 1912 roku księga adresowa podaje jako właściciela Frący Adalberta von Conrada, landrata w stanie spoczynku, a jako administratora Johanna Janzena. *Słownik geograficzny* notuje Frącę w dokumentach z początku czternastego wieku: w 1307 roku Piotr Święca, kasztelan nowski, wydał tę wieś w lenno Henrykowi von Lomnitz. W 1580 roku mieszkał tu właściciel zwany Frąckim. W 1682 roku zmarł dotychczasowy posiadacz Maciej Kos, pochowany u bernardynów w pobliskim Nowem. W 1700 roku majątek należał do Aleksandra Czapskiego, podkomorzego malborskiego, w 1711 zapewne do jego syna Adama, a w 1789 do Maksymiliana Skórzewskiego. Według pruskich ksiąg hipotecznych Frąca należała do Józefa Czapskiego, od 1729 roku do Franciszka Czapskiego i jego żony Katarzyny z Iwanickich, potem do ich córki Ludwiki, zamężnej Skórzewskiej, od 1799 roku do jej syna Józefa Drogosław-Skórzewskiego, od 1809 roku do jego pięciu synów, od 1818 roku do jednego z nich, Józefa Michała Ignacego, a od 1824 roku do Andrzeja Goetzendorf-Grabowskiego. Przynależność powiatową podają dwa źródła: wykaz gmin z 1885 roku (Kreis Marienwerd…