Stare Polaszki — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Stare Polaszki, po niemiecku Alt Paleschken, to rdzennie kaszubska i katolicka wieś w powiecie kościerskim (Kreis Berent), w rejencji gdańskiej i prowincji Prusy Zachodnie, siedziba urzędu stanu cywilnego i obwodu administracyjnego. Dominantą jest barokowy kościół świętego Mikołaja z 1754 roku, postawiony na miejscu drewnianego, którego korzenie sięgają XIII wieku. ⚠ W opisywanym czasie był to kościół filialny, podległy parafii w Starej Kiszewie — tak podaje Słownik geograficzny i tak mówi własne pole tego rekordu; samodzielną parafią Stare Polaszki są dopiero dziś. Mniejszość ewangelicką tworzyli niemieccy koloniści i pruscy urzędnicy. Należeli do parafii ewangelickiej w sąsiednich Nowych Polaszkach (Neu Paleschken), oddalonych o jakieś dwa kilometry na północ. Tamtejszy kościół odnowiono w 1706 roku, gdy król szwedzki Karol XII miał w Nowych Polaszkach kwaterę — zapisał to Harnoch w swojej statystyce kościołów ewangelickich. 🔴 Liczba 524 mieszkańców, przypisywana dotąd Starym Polaszkom „w 1885/1905 roku”, do tej wsi nie należy: tylu ewangelików liczyły Nowe Polaszki w wykazie gmin (strona 40, pozycja 63). Dla samych Starych Polaszek ten sam wykaz podaje obszar dworski o 137 mieszkańcach, w tym 54 ewangelikach i 83 katolikach (strona 44, pozycja 114). Cmentarz poewangelicki jest materialnym śladem tej mniejszości. 🟡 Jego własnego datowania ani szczegółowej dokumentacji nie odnaleziono. Po 1945 roku, wraz z wysiedleniem ludności niemieckiej, cmentarz utracił opiekę. *Źródł…