Stary Bukowiec — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Stary Bukowiec, po niemiecku Alt Bukowitz, leży w dzisiejszym powiecie kościerskim; przed 1945 rokiem był to Kreis Berent w rejencji gdańskiej, w Prusach Zachodnich. Wieś była rdzennie katolicka i kaszubsko-kociewska, a katolicy podlegali parafii w Starej Kiszewie (Alt Kischau). 🟡 Zapisu o ponad dwustu latach we władaniu katolickiej rodziny Czarlińskich i o dobrach liczących 897 hektarów wraz z młynem i cegielnią nie potwierdza żaden z przejrzanych wykazów: hasło *Słownika geograficznego* urywa się na wzmiance o parafii, a wykaz gmin z 1885 roku i spis z 1910 roku podają wyłącznie ludność i przynależność kościelną. 📌 Te ostatnie mówią jednak dość. Spis z 1 grudnia 1885 roku zastał w obszarze dworskim Stary Bukowiec 166 mieszkańców: 128 katolików, 33 ewangelików i pięcioro Żydów. W sąsiednim Nowym Bukowcu, na 134 mieszkańców, ewangelików było 52 przy 82 katolikach — proporcja niemal dwa razy wyższa. Warstwę ewangelicką tworzyli tu niemieccy osadnicy. Około 1905 roku wieś liczyła 422 mieszkańców. 📌 Ewangelicy z obu Bukowców należeli do parafii ewangelickiej w Nowych Polaszkach (Neu Paleschken) i pozostali przy niej także wtedy, gdy sąsiednie Czerniki, Kobyle i Pałubin przeszły po 1890 roku do nowej gminy w Pogódkach — spis z 1 grudnia 1910 roku wciąż zapisuje Stary Bukowiec przy Nowych Polaszkach. W samej wsi istniał wyłącznie cmentarz, bez własnego kościoła i bez kaplicy. Cmentarz leży na południe od wsi, na terenie leśnym, po zachodniej stronie drogi gruntowej z Bartoszyla…