Połęczyno — cmentarz ewangelicki
Pollenschin
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- kartuski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Połęczyno, po niemiecku Pollenschin, to kaszubska wieś w powiecie kartuskim. Po pierwszym rozbiorze, w 1772 roku, znalazła się pod panowaniem pruskim, a do 1920 roku należała do tego samego powiatu (Kreis Karthaus). 1 września 1255 roku książę Sambor II nadał cystersom z Łekna wsie Polusino i Brutnino ze stu łanami, z prawem osadzania Niemców. 1 maja 1291 roku Mściwój II potwierdził to nadanie w Kościerzynie i opisał granice. 2 sierpnia 1502 roku kartuzi nadali tokarzom Michelowi Hinzowi i Hansowi Hahnowi dwór we wsi, zapisanej wtedy jako Pollentschin, z trzema włókami. W 1666 roku bracia Christian i Michel Reich odsprzedali klasztorowi tutejsze sołectwo w zamian za Arenkau (Horniki). Klasztor osadził we wsi niemieckich ewangelików. W 1670 roku owczarnię dzierżawiono za 250 florenów, a we wsi było trzech chłopów płacących po 16 florenów. Po dżumie z 1710 roku z trzech chłopów i trzech ogrodników zostało półtora gospodarstwa. Wykaz gmin z 1885 roku notuje tu 367 mieszkańców, a wśród nich 324 ewangelików, 39 katolików i cztery osoby wyznania mojżeszowego. Wykaz z 1885 roku podaje też przynależność parafialną: ewangelicy należeli do parafii w Szymbarku, katolicy — do parafii w Goręczynie. W spisie powszechnym z 1 grudnia 1910 roku wieś liczyła 517 mieszkańców, a wśród 480 mówiących po niemiecku — 439 ewangelików, 34 katolików i siedem osób wyznania mojżeszowego; po kaszubsku mówiło 36 osób, wszystkie katolickie. Parafią ewangelicką pozostawał Szymbark. W tym samym spisie kato…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Somonino. Uprzątnięto teren dawnego cmentarza ewangelickiego — expresskaszubski.pl — audyt workflow
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich — źródło drukowane
- Gemeindelexikon für die Regierungsbezirke Allenstein, Danzig, Marienwerder, Posen, Bromberg und Oppeln, Heft II: Regierungsbezirk Danzig, Berlin 1912 (spis powszechny z 1 XII 1910) — źródło drukowane
- Th. Hirsch, „Geschichte des Karthauser Kreises bis zum Aufhören der Ordensherrschaft”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 6 (1882), s. 17–18 — źródło drukowane
- H. Schuch, „Historische Nachrichten über die Landschaft um Berent und die Anfänge ihrer Germanisirung vornehmlich im 13. Jahrhundert”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 10 (1883), s. 74, 101–102 — źródło drukowane
- H. Schuch, „Die Zustände der Landbevölkerung im Kreise Berent am Schlusse der polnischen Herrschaft 1772”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 15 (1886), s. 77, 175–176 — źródło drukowane
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 33 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.