Połęczyno — cmentarz (ewangelickie)

Z Wikipedii (PL)

Połęczyno, po niemiecku Pollenschin, to kaszubska wieś w powiecie kartuskim; przed 1945 rokiem należała do Kreis Karthaus, a po pierwszym rozbiorze, w 1772 roku, znalazła się pod panowaniem pruskim. Okolica jest kaszubska i na wskroś katolicka, ale sama wieś była jej odwrotnością. 🔴 Opis mówił dotąd o „mniejszości ewangelickiej”, tymczasem wykaz gmin z 1885 roku — powiat kartuski, strona pięćdziesiąta druga, pozycja osiemdziesiąta dziewiąta — notuje tu 324 ewangelików na 367 mieszkańców, czyli blisko dziewięć dziesiątych wsi. Potwierdza to własna uwaga rekordu: w 1869 roku było tu 283 ewangelików. Wspólnota była więc na tyle liczna, że doczekała się własnej świątyni. 📌 W latach około 1910–1912 wzniesiono w Połęczynie neogotycki kościół ewangelicki, jako filiał parafii w Szymbarku. Po 1945 roku przejęli go katolicy. Dziś jest to kościół filialny pod wezwaniem świętego Andrzeja Boboli, należący do parafii świętej Anny w Grabowie Kościerskim. We wsi zachował się też dawny cmentarz ewangelicki — zaniedbany i częściowo zdewastowany. *Źródła: Gemeindelexikon für die Regierungsbezirke Allenstein, Danzig, Marienwerder, Posen, Bromberg und Oppeln, Heft II: Regierungsbezirk Danzig, Berlin 1912 (spis powszechny z 1 XII 1910); Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880–1902.*