Owidz — cmentarz ewangelicki
Owidz
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- starogardzki
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Dawny cmentarz ewangelicki w Owidzu leży na południowo-zachodnim stoku wzgórza, przy drodze gruntowej prowadzącej do wsi. Wojewódzka ewidencja zabytków wymienia go pod pozycją siedemdziesiątą szóstą wykazu gminy Starogard Gdański i podaje powierzchnię 0,34 hektara. Po 1945 roku cmentarz przestał być czynny; daty jego założenia nie znaleziono w źródłach. Ta sama ewidencja wymienia osobno także cmentarz ewangelicki w pobliskim Owidzkim Młynie. Owidz to wieś kociewska nad Wierzycą, na południowy wschód od Starogardu; nazwa niemiecka brzmiała tak samo. Do 1920 roku i ponownie w latach 1939–1945 należała do niemieckiego powiatu (Kreis) Preußisch Stargard, a w latach 1920–1939 do powiatu starogardzkiego w województwie pomorskim. Zarówno wykaz gmin z 1885 roku, jak i spis z 1910 roku wymieniają Owidz nie wśród gmin wiejskich powiatu, lecz w dziale obwodów dworskich; tak samo notuje go Meyers — jako majątek ziemski z urzędem stanu cywilnego i obwodem urzędowym w Kokoszkowach. W drugiej połowie osiemnastego wieku Ignacy Grąbczewski utrzymywał w Owidzu domową kaplicę katolicką — posiadał wtedy, prócz Owidza, między innymi Kokoszkowy, Karczemki, Zenisławki i Stary Wiec. Jakub Fankidejski liczy tę kaplicę wśród strat parafii starogardzkiej, obok kaplic w Rokocinie i Suminie oraz kościoła w Nowej Wsi; zaraz po niej przechodzi do strat sąsiedniej parafii kokoszkowskiej. Według pruskich ksiąg hipotecznych po Ignacym Grąbczewskim Owidz należał od 1789 roku do Adama Pałubickiego, w tym sam…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Gminna Ewidencja Zabytków — gm. Starogard Gdański — kwerenda workflow
- Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen, spis powszechny z 1 XII 1885, Kreis Preußisch Stargard — źródło drukowane
- Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. XI: Województwo pomorskie, Główny Urząd Statystyczny, Warszawa 1926 (spis z 30 IX 1921) — źródło drukowane
- Meyers Orts- und Verkehrs-Lexikon des Deutschen Reichs — źródło drukowane
- M. Bär, „Der Adel und der adlige Grundbesitz in Polnisch-Preußen zur Zeit der preußischen Besitzergreifung”, Leipzig 1911, nr 56 (s. 3), nr 664 (s. 26), nr 1193 (s. 79) — źródło drukowane
- Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 214, pozycja 177 — źródło drukowane
- „Handbuch des Grundbesitzes in Westpreussen”, Danzig 1891, s. 174 — źródło drukowane
- „Westpreussisches Güter-Adressbuch”, Stettin 1903, s. 66 — źródło drukowane
- „Handbuch des Grundbesitzes”, Prusy Zachodnie, 1909, s. 118 — źródło drukowane
- Wykaz imienny nieruchomości ziemskich przeznaczonych do przymusowego wykupu, Dz.U. 1929 nr 9 poz. 74, pozycja 17 — źródło drukowane
- „Księga adresowa Polski (wraz z w. m. Gdańskiem) dla handlu, przemysłu, rzemiosł i rolnictwa”, Warszawa 1928, s. 1196 — źródło drukowane
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 45 — źródło drukowane
- Gminny program opieki nad zabytkami gminy Starogard Gdański na lata 2020–2023, oprac. J. Nawrot-Bukowiec, Starogard Gdański 2020, s. 63–65 — program opieki nad zabytkami
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.