Szymbark — cmentarz ewangelicki
Schönberg
- Zniszczony / zamknięty
- 1945
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- kartuski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Cmentarz ewangelicki w Szymbarku — po niemiecku Schönberg — leży na działkach 41, 42 i 43/1. Obiekt figuruje w ewidencji konserwatorskiej pod kartą CM.73316. Zachowały się fragmenty nagrobków i starodrzew; po 1945 roku cmentarz opuszczono. Ewidencja datuje go na drugą połowę XIX wieku; Agathon Harnoch liczył w parafii w 1890 roku osiemnaście cmentarzy. Skorevo, zaginioną wieś na polach dzisiejszego Szymbarku, wymieniono w 1284 roku i zniszczono w wojnie trzynastoletniej. Po wojnie zakończonej w 1466 roku okolica była tak spustoszona, że zarosła lasem. Nabywca opuszczonych wsi, pan von Knibowski (w Słowniku geograficznym Maciej Knibawski), sprowadził z Pomorza dwadzieścia dwie rodziny luterańskie. W październiku 1605 roku pan von Knibowski nadał tym rodzinom przywilej; zbudowały one wieś Kłobuczyno i dostały pozwolenie na kościół luterański. Wkrótce Demetrius Weiher, starosta kościerski, zasiedlił Pomorzanami również Szymbark, gdzie także pozwolił wznieść kościół. Ponieważ dwaj duchowni tak blisko siebie nie mogli się utrzymać, ten z Kłobuczyna odszedł, a kłobuczynianie rozebrali swój kościół i przyłączyli się do Szymbarka. Szymbark założono w 1607 roku jako zupełnie nową wieś na polach zaginionej wsi Skorevo. Starosta Demetrius Weyher zbudował tu wtedy z drewna kościół luterański dla sprowadzonych przez siebie chłopów pomorskich z Szymbarku, Fischershütte (Rybaki) i Beek (Kaliska Kościerskie). Pierwszy tutejszy kościół założono około 1610 roku. Następny, ukończony 24 czerwc…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Uwe Kerntopf / H. Neumeyer — parafia ewang. Schönberg — genealogia/historia parafii
- Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen, spis powszechny z 1 XII 1885, Kreis Karthaus — źródło drukowane
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich — źródło drukowane
- Gemeindelexikon für das Königreich Preußen, spis powszechny z 1 XII 1910, Provinz Westpreußen, Kreis Karthaus — źródło drukowane
- Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. XI: Województwo pomorskie, Główny Urząd Statystyczny, Warszawa 1926 (spis z 30 IX 1921) — źródło drukowane
- A. Harnoch, „Chronik und Statistik der evangelischen Kirchen in den Provinzen Ost- und Westpreussen”, Neidenburg 1890, s. 424 — źródło drukowane
- „Uebersicht der Bestandtheile und Verzeichniss aller Ortschaften des Danziger Regierungs-Bezirkes”, Danzig 1820 — spis urzędowy
- M. Bär, „Die Kirchenbücher der Provinz Westpreussen”, Danzig 1908 — wykaz ksiąg metrykalnych
- Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 129–130, pozycja 374 — źródło drukowane
- H. Schuch, „Historische Nachrichten über die Landschaft um Berent und die Anfänge ihrer Germanisirung vornehmlich im 13. Jahrhundert”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 10 (1883), s. 109 — źródło drukowane
- H. Schuch, „Die Zustände der Landbevölkerung im Kreise Berent am Schlusse der polnischen Herrschaft 1772”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 15 (1886), s. 86, 91–92, 183 — źródło drukowane
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 33 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.