Niestępowo — cmentarz ewangelicki
Niestempowo (od 26 X 1939 przemianowane na Nestempohl)
- Zniszczony / zamknięty
- 1945
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- kartuski
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Cmentarz poewangelicki leży w Niestępowie — po niemiecku Niestempowo, a od 26 października 1939 roku urzędowo Nestempohl — w gminie Żukowo; przed 1945 rokiem wieś należała do powiatu kartuskiego (Kreis Karthaus). Cmentarz założono w drugiej połowie XIX wieku, a Agathon Harnoch wymienia go wśród siedmiu cmentarzy ewangelickich parafii w Przyjaźni. Według stanu z 2024 roku jest to nekropolia zaniedbana i zapomniana, ujęta w ewidencji zabytków. Liczby pochówków nie ustalono. W źródłach sprzed 1939 roku występuje też forma Nestempohl. Theodor Hirsch w 1882 roku pisze o wsi „Nestempol”, a w indeksie podaje „Nestempohl, früher Lichtenfeld”. Słownik geograficzny również notuje: „niem. Nestempohl, (…) dokumenty Nestempol”. Niestępowo było dobrami rycerskimi nad Radunią, z cegielnią i wodnym młynem o trzech gankach; Słownik geograficzny nazywa je starą osadą z grobami starożytnymi, założoną na nowo w 1338 roku przez niemieckich osadników. Związek Niestępowa z Przyjaźnią opisują źródła od średniowiecza. W 1239 roku wśród świadków dokumentu występuje Mikołaj, proboszcz z Przyjaźni, a w 1381 roku — niejaki ksiądz Jan. Później kościół przyjaźnieński przyłączono jako filialny do Żukowa; w 1540 roku, jak pisze Fankidejski, stał jeszcze mocno przy wierze katolickiej. Niestępowo nosiło pierwotnie nazwę Lichtenfeld. W czasach krzyżackich tutejszy młyn płacił Zakonowi 12 grzywien i 60 kur rocznie, najwięcej w okolicy, a około 1440 roku 3 z 27 łanów wsi leżały pusto. 24 maja 1457 roku król K…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- cmentarz ewangelicki — Zabytek.pl — audyt workflow
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VII, hasło „Niestępowo” — źródło drukowane
- A. Harnoch, „Chronik und Statistik der evangelischen Kirchen in den Provinzen Ost- und Westpreussen", Neidenburg 1890, hasło Rheinfeld — źródło drukowane
- ks. Jakub Fankidejski, „Utracone kościoły i kaplice w dzisiejszej dyecezyi chełmińskiej”, Pelplin 1880 — źródło drukowane
- Th. Hirsch, „Geschichte des Karthauser Kreises bis zum Aufhören der Ordensherrschaft”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 6 (1882), s. 42, 44, 46, 112 — źródło drukowane
- Th. Hirsch, „Geschichte des Karthauser Kreises bis zum Aufhören der Ordensherrschaft”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 6 (1882), s. 47 — źródło drukowane
- W. Heidn, „Die Ortschaften des Kreises Karthaus/Westpr. in der Vergangenheit”, Marburg 1965, s. 365–366 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.