Szczerbięcin — cmentarz ewangelicki

Z Wikipedii (PL)

Szczerbięcin to wieś kociewska w gminie Tczew. Do 1920 roku leżała w powiecie tczewskim (Kreis Dirschau), w rejencji gdańskiej, w prowincji Prusy Zachodnie. We wsi zachował się park dworski z osiemnastego i dziewiętnastego wieku, wpisany do rejestru zabytków pod numerem A-109 dnia 12 lipca 1948 roku. Niemiecka nazwa miejscowości zmieniała się z biegiem lat. Urzędowy spis rejencji gdańskiej z 1820 roku notuje ją jako Czerbienczin, spis powszechny z 1 grudnia 1885 roku jako „Czerbienschin”. W słowniku Meyersa i w spisie z 1910 roku, od początku dwudziestego wieku, pojawia się forma Scherpingen. Według pruskich ksiąg hipotecznych Józef Pruszak nabył jedną część Szczerbięcina w 1750 roku od braci Pawła i Jerzego Owidzkich, drugą w 1752 roku od Adama Kanden-Trzcińskiego; od 1753 roku majątek należał do Andrzeja Konrada Gostomskiego, od 1765 roku do Szymona Tadeusza Kickiego. W tych samych księgach majątek od 1803 roku należał do Joanny z Kickich Młockiej i jej synów, od 1819 roku do Hieronima Michała Młockiego, a od 1825 roku do dzieci Archibalda Macleana. W wykazie wasali z lat 1774–1775 przy 47-letnim Szymonie Tadeuszu Kickim zanotowano, że dobra te jego żona posiada dożywotnio, a ich właścicielami są spadkobiercy jej pierwszego męża, Stanisława Czarlińskiego. Spis z 1820 roku notuje majątek szlachecki o osiemnastu dymach i 116 mieszkańcach: 90 katolików i 26 luteranów. Spis z 1 grudnia 1885 roku, w którym Szczerbięcin figuruje w powiecie tczewskim na stronie 28 pod pozycją 3…