Pawłowo (gmina Trąbki Wielkie) — cmentarz ewangelicki
Groß Paglau
- Czy aktywny dziś
- Nie / zniszczony / nieużywany
- Powiat
- gdański
- Typ
- Cmentarz
- Denominacja
- ewangelicka
Z Wikipedii (PL)
Pawłowo, do 1945 roku Groß Paglau, leży na skraju Wyżyny Gdańskiej, w gminie Trąbki Wielkie. Własnego kościoła wieś nie miała; zachował się cmentarz z grobowcem, ujęty w gminnej ewidencji zabytków gminy Trąbki Wielkie pod pozycją 86 jako „grobowiec i cmentarz ewangelicki” i objęty także wojewódzką ewidencją zabytków. Dziś cmentarz jest nieczynny, a daty jego założenia ewidencja nie podaje. W źródłach nie znaleziono wiadomości, czyj to grobowiec; w gminnej ewidencji pod pozycją 85 figuruje w tej samej wsi park podworski. W XVII i XVIII wieku z Pawłowa założono liczne osady, często z osadnikami protestanckimi. W 1772 roku Gross-Paglau z pustkowiami Baumgart, Neukrug, Althütte i Zelmrostwo należało do Franciszka Owidzkiego, katolika, który okazał przywilej z 1526 roku; dobra liczyły 20 włók roli i 6 włók lasu, a Klein-Paglau Owidzki oddał niedawno bratu Michałowi. Według pruskich ksiąg hipotecznych Pawłowo (Groß Paglau w powiecie kościerskim) należało do Johanna Karla von Pircha, od 1737 roku do Ludwika Augustyna Owidzkiego, potem do jego syna Franciszka i wnuka Jana Antoniego, od 1787 roku do Ernsta Ludwiga von Weihera, od 1789 roku do Ludwiga Ferdinanda von Tiedemanna, a od 1793 roku do Johanna Gottfrieda Thielego. W 1795 roku Pawłowo przeszło do Ignacego Schedlin-Czarlińskiego, a w 1826 roku do Daniela Ganguina. W 1869 roku urzędowy podręcznik rejencji gdańskiej notował w *Groß Paglau* 50 budynków mieszkalnych i 520 mieszkańców, w tym 439 ewangelików i 81 katolików. Wymieni…
Źródła zewnętrzne
- Ewidencja cmentarzy Pomorza (Białe Karty konserwatorskie) — ewidencja konserwatorska
- Wykaz obiektów GEZ gminy Trąbki Wielkie (poz. 86, Pawłowo) — kwerenda workflow
- Gemeindelexikon für die Provinz Westpreussen, spis powszechny z 1 XII 1885, Kreis Berent — źródło drukowane
- Gemeindelexikon für die Regierungsbezirke Allenstein, Danzig, Marienwerder, Posen, Bromberg und Oppeln, Heft II: Regierungsbezirk Danzig, Berlin 1912 — źródło drukowane
- E. Seyfert (oprac.), „Güter-Adreßbuch für die Provinz Westpreußen” (Niekammer's Güter-Adreßbücher, t. II), wyd. 2, Leipzig 1912, s. 5 — źródło drukowane
- M. Bär, „Der Adel und der adlige Grundbesitz in Polnisch-Preußen zur Zeit der preußischen Besitzergreifung”, Leipzig 1911, nr 1194 (s. 79) — źródło drukowane
- Topographisch-statistisches Handbuch des Regierungs-Bezirks Danzig, Danzig 1869, s. 21, pozycja 194 — źródło drukowane
- H. Schuch, „Die Zustände der Landbevölkerung im Kreise Berent am Schlusse der polnischen Herrschaft 1772”, „Zeitschrift des Westpreußischen Geschichtsvereins”, z. 15 (1886), s. 53, 68, 149 — źródło drukowane
- „Die evangelischen Kirchengemeinden in Ostpreußen und Westpreußen in den Pfarr-Almanachen von 1912 und 1913”, wyd. 2, Hamburg 2000 (Sonderschrift 59), almanach Prus Zachodnich 1913, s. 44 — źródło drukowane
Połączone źródła: koscioly_json
Zauważyłeś błąd, znasz historię obiektu, masz zdjęcia z archiwum rodzinnego? Napisz — każda informacja idzie do bazy z atrybucją źródła. Baza w budowie.